Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

In 1971 verwierf de Valromey Sites and Monuments Association een 16e-eeuws huis in Lochieu, vervolgens in ruïnes, om een territoriaal museum te creëren. Na drie jaar restauratie werd het museum geopend in 1974, waarbij het lokale dagelijkse leven werd belicht. De aankoop en renovatie van een aangrenzende schuur in 1984-1986 breidde de ruimte uit, terwijl een conventie met het departement van Ain in 1989 markeerde de overgang naar een departementale status, uitbreiding van het openingsseizoen en de naam: van het Valromey Rural Museum, werd het het Bugey-Valromey Museum.

Van 1993 tot 1996 professionaliseert het museum met tijdelijke tentoonstellingen (Tas de bois in 1993 over het bos, Yvonne Récamier in 1995 over een regionale kunstenaar) en animaties. De donatie van collecties en gebouwen aan het departement in 1996 formaliseerde zijn status. De 500 m2 permanente tentoonstellingen, georganiseerd in reconstituties (keuken, slaapkamer, kelder, werkplaats), illustreren de landelijke samenleving van het einde van de 19e tot het begin van de 20e eeuw, aangevuld met archeologische voorwerpen en een kamer gewijd aan jeugd of religie.

De renovaties van 2003-2004 transformeren de oude schuur in thematische ruimtes: lokale geschiedenis op de begane grond (met een geanimeerd model), traditionele kleding op de tweede verdieping, en ambachten (hempschilders, vanniers) op de laatste verdieping. De archeologiekamer wordt een galerie van schilderijen en gravures. In 2014 zijn in de bijlagen landbouw- en ambachtelijke collecties opgenomen. De 7.298 objecten, voornamelijk etnografisch (gereedschappen, kostuums, overtuigingen), omvatten ook 250 hedendaagse houtstukken en 100 schilderijen uit de 19e tot 21e eeuw, die de bergidentiteit van Bugey-Valromey weerspiegelen.

Externe links