Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De cairn van Carn Island, gelegen op een eiland bij laagwater bij Ploudalmezeau (Finistère), is een belangrijk megalithisch ensemble van Neolithicum. Gebouwd rond 4200 v.Chr. voor de eerste twee dolmens en 3600 v.Chr. voor de derde, bestaat het uit een trapeziumvormige primaire cairn behuizing drie gang dolmens, later bedekt met een circulaire cairn "discontinued" zonder ingang. Deze site revolutioneerde archeologie: in 1959, de 14 koolstofdatering van de centrale dolmen, onthullen een oudheid van 1.600 jaar hoger dan de oudste Egyptische piramide, veranderde de kennis van het Europese megalithisme.

Oorspronkelijk domineerde de primaire cairn, geschat op 600 m3, een continentaal landschap, de zeespiegel is 8,80 m lager. De drie dolmens, uitgelijnd van zuidwest naar noordoosten, hebben verschillende architecturen: geplaveide gewelven, smalle gangen, en voor de noordelijke dolmen, een verdeling in twee onderkamers. Het meubilair ontdekte (schal parels, aardewerk, vuursteen gereedschap) getuigt van een begrafenis en ritueel gebruik over meer dan een millennium, met late ingangen rond 3000 voor Christus.

In het uiteindelijke Neolithicum werd de primaire cairn opzettelijk begraven onder een cirkelvormige cairn van 30 m in diameter, zonder toegang, wat een "massa van verbod" uniek in Bretagne vormt. De opgravingen van Pierre-Roland Giot van 1954 tot 1972 maakten de gedeeltelijke restauratie mogelijk, na de verwoesting tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen de Duitsers daar een kazemat hadden geïnstalleerd. De site werd in 1955 als historisch monument beschouwd en illustreert de evolutie van begrafenispraktijken en architectonische vindingrijkheid van neolithische samenlevingen.

De secundaire cairn, aanvankelijk een koepel van kiezels en granieten fragmenten, werd gedeeltelijk gereconstitueerd om de voorzijde van de primaire cairn te onthullen. Zijn wand, uitzonderlijk goed bewaard gebleven, bestaat uit bovengeplakt granieten pads, overdekt door een zwarte aarden kapel. Tegenwoordig bereikt het geheel een hoogte van 18 m, met een zuid appendix die de resten van de kazemat maskert. De dolmens, toegankelijk via smalle ingangen, bieden zeldzame bewijzen van droge stenen constructie technieken en overtuigingen van de tijd.

De opgravingen onthulden ook een verscheidenheid aan meubels, waaronder puimsteen objecten, pijlen, en een gepolijste bijl, reflecterend verre uitwisselingen en een georganiseerde samenleving. De meer recente noordelijke dolmen onderscheidt zich door zijn meubels na een millennium, wat een langdurig hergebruik van de site suggereert. De consolidatiewerkzaamheden (1967/1972) hielden de kluizen en de garneringen in stand, hoewel sommige reconstituties, zoals de noordelijke dolmen, hypothetisch bleven.

Een symbool van Bretonse megalithische erfenis, de Carn Island cairn belichaamt zowel een plaats van herinnering als een wetenschappelijke mijlpaal. Zijn ontdekking markeerde een keerpunt in het begrip van Neolithicum, terwijl het behoud ervan getuigt van inspanningen om een oudere erfenis van meer dan 6000 jaar te beschermen. Het is eigendom van het departement Finistère en blijft een sleutellocatie voor de studie van begrafenispraktijken en prehistorische architectuur in Europa.

Externe links