Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De cairn van Long Island is een dolmenic cairn gelegen op het gelijknamige eiland, in de gemeente Larmor-Baden (Morbihan, Bretagne). Dit monument uit Neolithicum bestaat uit drie concentrische ringen van droge stenen, met een diameter van ongeveer 25 meter voor 5 meter hoogte. Het huisvest een dolmen toegankelijk door een licht gebogen gang van 10 meter lang, versierd met gravures afgebeeld motieven in schild en een figuur die een congre of paling oproepen. De funeraire kamer, van onregelmatige vorm, wordt begrensd door tien orthostats en een gecorbelde metselwerk, bekroond met grote platte platen.

Het interieur van de cairn werd voor het eerst onderzocht in 1852 door het Rallier schip teken, zonder gedocumenteerde resultaten. Vanaf 1902 ondernam Zacharie Le Rouzic meerdere bezoeken aan de site voordat hij de restauratie leidde in 1907. Tijdens dit werk ontdekte hij in de gang vuursteenfragmenten en fragmenten van caliciformvazen, terwijl de kamer een eclogietbijl en aardewerken studs leverde. Fragmenten van Romeinse keramiek, gevonden op de site, suggereren verdere rebezetting van de site. Het monument werd op 24 juli 2023 in historische monumenten ingeschreven.

De gravures van de gang, inclusief het dierenmotief en de schilden, zijn een zeldzame getuigenis van Bretonse megalithische kunst. De structuur van de cairn, met zijn concentrische ringen en zijn corbellerende bekledingssysteem, illustreert de architectonische kennis van de Neolithische gemeenschappen. De aanwezigheid van Romeins aardewerk duidt ook op een bezoek aan de site lang na de eerste bouw, hoewel het exacte gebruik op dat moment onbekend blijft.

Externe links