Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Golgotha van Laurere, gelegen in het gehucht Saint-Michel, is een religieus monument kenmerk van de zestiende en zeventiende eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn structuur in drie delen: een kalksteen kruis dat Christus vertegenwoordigt, het hoofd gebogen naar voren, opgehangen door lelie-bloem motieven. Dit kruis rust op een achthoekige kolom versierd met twee stammen van kegel met kom, zelf geplaatst op een dubbele gegoten penbate, doet denken aan de flamboyante gotische stijl. Het ensemble is geïnstalleerd op een massieve basis toegankelijk door drie stappen, die een nette en symbolische architectuur weerspiegelt.

Gerangschikt in een historisch monument in opdracht van 26 mei 1977, is deze calvary beschermd om zijn erfgoed en artistieke interesse. Het is gelegen op het kruispunt van de departementale wegen CD 63 en CVO 55, op een platform waarvan de locatie wordt geschat 'passable' (noot 5/10). Dit monument, eigendom van de gemeente Lauriere, illustreert het belang van kaloven in het religieuze en culturele landschap van Limousin, een regio die nu in New Aquitaine is geïntegreerd.

De structuur van de kalvarium, met zijn achthoekige zuil en sculpturale elementen, roept een continuïteit op tussen middeleeuwse tradities en artistieke evoluties van de renaissance. De bloemen van lelies, koninklijke of religieuze symbolen, evenals de houding van Christus, benadrukken haar rol zowel geestelijk als gedenkteken. Dit soort monument diende vaak als een visueel oriëntatiepunt en een plaats van toewijding voor lokale gemeenschappen, waardoor de heilige ruimte in het landelijke landschap werd gemarkeerd.

Uit de beschikbare gegevens uit de Merimée-database en het Monumentum blijkt dat de calvary zich bevindt op het bij benadering adres 4 Rue des Pechorelles Saint-Michel, in de gemeente Laurele (code Insee 87083) in Haute-Vienne. Er wordt geen informatie verstrekt over de huidige toegankelijkheid, het toeristische gebruik of mogelijke restauraties, maar de classificatie ervan in 1977 getuigt van haar erkende erfgoedwaarde.

Externe links