Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Keltische kamp van de Bure, gelegen in Lotharingen, is een versterkte hoge site grenzend aan de vallei van de Haute-Meurthe. Bezet zo vroeg als het laatste Neolithicum, bereikte het zijn piek in de 2e en 1e eeuw v.Chr., tijdens het einde van de Gallische onafhankelijkheid, dan tijdens de Romeinse periode (II.IVe eeuw). Het plateau, nu bebost, is de thuisbasis van overblijfselen van Gallische (murus gallicus) en Romeinse wallen, evenals sporen van ambachtelijke activiteiten (forge, glas, drager). In 1982 werd er een historisch monument gearrangeerd, het onderwerp van archeologische opgravingen van 1964 tot 1986, waarbij een rijk meubilair (geld, wapens, keramiek) werd getoond in het Musée Pierre-Noël de Saint-Dié-des-Vosges.

De site, met een oppervlakte van 3 hectare, pieken op 583 meter en domineert de samenvloeiing van de Hure en de Meurthe. Het was strategisch gelegen nabij oude wegen die de Vogezen valleien en de vlakte van Lotharingen met elkaar verbinden. De wallen, versterkt door sloten en trottoirs, beschermden een leefgebied dat bezet werd door ambachtslieden (forprenen, glasmakers), krijgers en pelgrims. Lokale toponymie (Bure) roept verbanden op met mijnbouw of de verering van de Gallische god Baco, terwijl Romeinse stelen getuigen van de aanbidding van Mercurius en Jupiter.

De opgravingen onthulden necropolissen, zandsteengroeven en metallurgie werkplaatsen, met meer dan 460 kg slakken en 19 ijzer hoeken. De site herbergde ook heiligdommen, zoals blijkt uit de fragmenten van votive steles en de voorstellingen van Jupiter cavalier. In de IJzertijd was de Bure een plaats van macht en handel, voordat hij een weg en religieuze relais onder het Romeinse Rijk werd. De daling valt samen met het einde van de oudheid, hoewel middeleeuwse tesses suggereren volgende sporadische frequentie.

De Bure heeft ook een post-antieke geschiedenis gekenmerkt door legendes (wolven, heidense riten) en hergebruikt als een carrière. In de 18e eeuw werd er een herdenkingskruis opgericht om aanvallen van wolven te voorkomen. De eerste wetenschappelijke studies begonnen in de 19e eeuw met wetenschappers als Édouard Ferry en Gaston Save, vóór systematische opgravingen onder leiding van Albert Ronsin en Georges Tronquart. Vandaag de dag is de site toegankelijk via wandelpaden en biedt een 360° panorama van de Vogezen.

Archeologische ontdekkingen (346 Gaulish munten, Nauheim fibules, wapens) bevestigen haar belangrijke rol voor de Leuques en andere Keltische volkeren. De wallen, gecombineerd met Gallische technieken (oak-pouting) en Romeinse technieken (blokken zandsteen), illustreren een continue bezetting. Het plaatselijke museum behoudt een model van de site, terwijl stele mallen in situ worden weergegeven. La Bure blijft een belangrijke getuigenis van de culturele en militaire uitwisselingen tussen Gallië en Romeinen in Lotharingen.

Externe links