Protohistorisch kamp, bekend als Camp de Sardasse à Béhasque-Lapiste dans les Pyrénées-Atlantiques

Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Oorsprong en geschiedenis

Camp de Sardasse is een monument in de gemeente Béhasque-Lapiste in het departement Pyrénées-Atlantiques (64). Deze site, gedateerd uit de Protohistory, wordt gekenmerkt door een omheinde ruimte met aardse parapets, typisch voor de vestingwerken van deze periode. Het monument werd op 13 mei 1981 als historisch monument opgenomen en benadrukte het belang van archeologisch en erfgoed.

De locatie van de site is bij benadering, met een nauwkeurigheid als eerlijk beschouwd (niveau 5/10 afhankelijk van de bronnen). De beschikbare GPS coördinaten plaatsen het kamp bij de weg naar Bidegorria, op de grens van de gemeenten Béhasque-Lapiste en Larribar-Sorhapuru. Het officiële adres in de Merimée-basis blijft echter dat van Béhasque-Lapiste, dat zijn territoriale anker in deze gemeente bevestigt.

De beschikbare gegevens bevatten geen voorwaarden voor toegang of openheid tot het publiek. Er wordt geen informatie verstrekt over aanverwante diensten zoals rondleidingen of toeristische voorzieningen. Bronnen zijn beperkt tot administratieve en geografische beschrijvingen, zonder details van archeologische opgravingen of ontdekkingen op de site.

In Protohistory dienden versterkte kampen zoals Sardasse vaak als schuilplaatsen of strategische controleposten voor lokale gemeenschappen. In de Pyrénées-Atlantiques werd deze periode gekenmerkt door een tribale sociale organisatie, waar vestingwerken een sleutelrol speelden bij het verdedigen van gebieden en hulpbronnen. Deze structuren weerspiegelen ook culturele uitwisselingen en spanningen tussen menselijke groepen vóór Romanisering.

De vermelding van het kamp als historische monumenten in 1981 getuigt van zijn erfgoedwaarde, hoewel de toegankelijke archieven de precieze criteria voor deze bescherming niet beschrijven. De verwijzing naar kadastrale percelen (ZD 28 tot 36) suggereert een duidelijke afbakening van de beschermde omtrek, zonder expliciete documentatie van afmetingen of instandhoudingsstatus.

De genoemde bronnen (Monumentum, Merimée basis) wijzen op gedeeltelijke kennis van de site, met lacunes in de gedetailleerde geschiedenis of specifiek gebruik. Het gebrek aan gegevens over recente opgravingen of ontdekte artefacten beperkt het huidige begrip van dit monument, dat in de eerste plaats een architectonische getuigenis blijft van de Regionale Protohistorie.

Externe links