Bouw van een kamp Antiquité (≈ 212)
Geschatte bouwperiode van het terrein.
25 janvier 1945
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 25 janvier 1945 (≈ 1945)
Officiële bescherming van overblijfselen op bevel.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Romeinse kamp (resten van): inscriptie bij bestelling van 25 januari 1945
Oorsprong en geschiedenis
Het Romeinse kamp Dampierre-sur-Boutonne is een archeologisch overblijfsel gelegen in de gelijknamige gemeente Charente-Maritime (New Aquitaine). Deze site, gedateerd uit de oudheid, getuigt van de Romeinse aanwezigheid in deze regio, hoewel de details van het gebruik of strategisch belang blijven weinig gedocumenteerd in de beschikbare bronnen. Zijn inscriptie in de titel van historische monumenten, in opdracht van 25 januari 1945, onderstreept zijn erfgoed waarde en de noodzaak van het behoud ervan.
De resten van het kamp, gelegen op 24 Chemin du Châtelier, zijn al bijna 80 jaar beschermd. Hun staat van instandhouding en toegankelijkheid zijn niet gespecificeerd, maar hun geschatte locatie wordt bevestigd door GPS-coördinaten en de basis van Merimée. De gemeente Dampierre-sur-Bounton, aangeduid met de code Insee 17138, maakt deel uit van een gebied dat wordt gekenmerkt door het Gallo-Romeinse erfgoed, zoals blijkt uit andere soortgelijke monumenten in Charente-Maritime.
In de oudheid dienden Romeinse kampen meestal als militaire of logistieke steunpunten, vaak gekoppeld aan wegen of strategische gebieden. In de regionale context kunnen deze voorzieningen de controle op veroverde gebieden, het beheer van lokale hulpbronnen of de bescherming van communicatieassen vergemakkelijken. Hoewel dit specifieke kamp niet gedetailleerd is in de bronnen, weerspiegelt het bestaan ervan de Romeinse bestuurlijke en militaire organisatie in Gallië.
De inscriptie van het kamp als historische monumenten in 1945 maakt deel uit van een periode van erfgoedbewustzijn in Frankrijk, gekenmerkt door de verhoogde bescherming van archeologische resten na de vernietiging van wereldoorlogen. Deze officiële rangschikking maakt het nu mogelijk om dit materiële getuigenis van de oudheid te documenteren en te bewaren, terwijl ondersteuning wordt geboden voor mogelijk toekomstig onderzoek.
Praktische informatie over het bezoeken van de site blijft beperkt: noch de openheid voor het publiek noch de bijbehorende diensten (zoals rondleidingen) worden vermeld in de geraadpleegde bronnen. De nauwkeurigheid van de locatie wordt beoordeeld als "passible" (noot 5/10), hetgeen kan wijzen op moeilijkheden bij het nauwkeurig vaststellen van de grenzen of de huidige toestand.
Tot slot maakt dit kamp deel uit van een breder netwerk van Romeinse monumenten in New Aquitaine, een regio rijk aan oude overblijfselen. Zijn studie zou kunnen bijdragen tot een beter begrip van de dynamiek van de Romeinse bezetting in West-Frankrijk, hoewel de huidige gegevens geen volledig beeld geven.