Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De wallen van Capdenac, gelegen in de Lot in Occitanie, vinden hun oorsprong in een Gallische bezetting, met een hypothese die hen identificeert als het Uxellodunum van weerstand tegen Caesar. De Romeinen vestigden verdedigingen, waaronder een deur beschermd door twee cirkelvormige torens (vernietigd in 1865), overgenomen door de Wisigoths. In de middeleeuwen stichtte Saint Géraud, achterkleinzoon van Karel de Grote en plaatselijke heer, een kerk en een priorij in het kasteel.

In de 13e eeuw werd een kerker gebouwd om een garnizoen te huisvesten, terwijl de stad, welvarend, zich verzette tegen Engelse pogingen (1317, vervolgens gevangen genomen onder Karel VI). De vestingwerken werden in de 14e eeuw versterkt met een complex systeem: twee behuizingen gescheiden door een sloot, vier opeenvolgende deuren (inclusief de comtale poort), en een onafhankelijke citadel met een kerker die alleen toegankelijk is door een verhoogde ingang. De zuidelijke poort, bekend als Vigane of Narbonnaise, verbond de stad met de Limoges-Narbonne weg.

De stad, die protestant werd na de Reformatie, was een van de 40 sterke plaatsen toegekend door het edict van Nantes. Sully verbleef daar na zijn nederlaag in 1614 en verbeterde de externe verdediging voordat hij in 1622 terugkeerde naar Lodewijk XIII. De overblijfselen, geclassificeerd als historische monumenten in 1911, illustreren een defensieve stratigrafie variërend van oudheid tot de zeventiende eeuw, gekenmerkt door militaire en religieuze belangen.

Architectureel combineert de site een natuurlijke versperring (uiterlijk met uitzicht op de Lot) en kunstmatige werken: zeven-deurs muren, 15e eeuwse kerker met trap die leidt naar een platform, en barbacanes. De materialen en technieken weerspiegelen de opeenvolgende aanpassingen, van de Romeinen (cirkeltorens) tot de aanpassingen van Sully, tot de middeleeuwse regelingen om de aanvallen tegen te gaan (brug-levis, greppel gesneden in de rots).

Externe links