Bouw van de kapel 1875-1887 (≈ 1881)
Geregisseerd door Aigueparse, plannen van de Magne broers.
26 février 2013
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 26 février 2013 (≈ 2013)
Totale bescherming kapel en schilderijen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De kapel in zijn geheel, inclusief de schilderijen van het koor (Box AB 140): inschrijving bij decreet van 26 februari 2013
Kerncijfers
Pierre Bos-Darnis - Patroon en oprichter
Het hospice en de kapel zijn klaar.
Auguste Magne - Architect
Co-auteur van de plannen met zijn zoon.
Lucien Magne - Architect
Werkte samen met zijn vader.
Pierre Fritel - Schilder
Auteur van marouflé doeken.
Oorsprong en geschiedenis
De kapel van Albart werd tussen 1875 en 1887 gebouwd in het dorp Saint-Illide, in het Cantal, op initiatief van Pierre Bos-Darnis. Deze laatste, voormalig leider van de Moniteur Universelle en die een fortuin heeft verdiend in Parijs, liet zijn fortuin na om een hospice te vinden voor ouderen in landelijke gebieden. Het architectonisch project werd toevertrouwd aan de broers Auguste en Lucien Magne, terwijl de architect Aigueparse toezicht hield op de werken. De kapel, in stijl die romaanse en gotische invloeden combineert, onderscheidt zich door zijn unieke schip met drie spanten en zijn zijbed.
Het interieur wordt gekenmerkt door sculpturen geïnspireerd door middeleeuwse hoofdsteden en vooral door drie doeken marouflé uit het koor, gemaakt door schilder Pierre Fritel. Deze werken, die de passie van Christus in symbolistische stijl illustreren, vormen een uitzonderlijk ensemble. Het tympanum van de kapel is direct geïnspireerd door de Koninklijke Poort van de Kathedraal van Chartres. Een zeshoekig mausoleum, gewijd aan het geheugen van Pierre Bos-Darnis, is aan het bed bevestigd. De kapel, met zijn schilderijen, werd in opdracht van 26 februari 2013 als historische monumenten vermeld.
Het hospice en de kapel weerspiegelen een typische 19e-eeuwse liefdadigheidsinstelling, waar rijke beschermheren sociale infrastructuur in hun regio's van herkomst financieren. Het ziekenhuisgebouw, nu uitgestorven of getransformeerd, was oorspronkelijk ontworpen om plattelandsouders tegemoet te komen, terwijl de kapel diende als een plaats van aanbidding en herinnering. Het ensemble, eigendom van de gemeente Saint-Illide, getuigt van de eclectische religieuze architectuur van de late negentiende eeuw, waarbij historische herinterpretatie en artistieke innovaties worden gecombineerd.
De locatie van de kapel, op het adres 5024 Leygues in Saint-Illide, is gedocumenteerd in de Mérimée basis, hoewel de geografische nauwkeurigheid wordt beschouwd als bevredigend a priori (niveau 6/10). De beschermde elementen omvatten de gehele kapel, inclusief de koorschilderingen, onder kadaster AB 140. De site blijft een opmerkelijk voorbeeld van religieus en sociaal erfgoed gekoppeld aan de lokale geschiedenis van Cantal en Auvergne.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen