Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Père-Lachaise, ook bekend als de oostelijke kapel, is een katholiek religieus gebouw gelegen in de gelijknamige begraafplaats van het 20e arrondissement van Parijs. Aanvankelijk gepland als monumentale piramide door Brongniart voor christelijke culten, werd dit project verlaten ten gunste van een meer bescheiden kapel. Het werd gebouwd dankzij een erfenis van 40.000 frank van Marie Naudin, weduwe van Dr Bosquillon, en gefinancierd door de stad Parijs. De architect Étienne-Hippolyte Godde, ook ontwerper van de hoofddeur van de begraafplaats, maakte plannen tussen 1818 en 1820. Het werd voltooid in 1823 en werd gewijd in 1834 en gehecht aan de parochie van Notre-Dame-du-Perpétuel-Secours.

Gelegen op de site van de voormalige Jezuïeten rusthuis, de kapel domineert de begraafplaats vanaf de top van Mont-Louis, uitgelijnd met de hoofdas die leidt naar de ingangsdeur. Zijn sobere architectuur, in neoklassieke stijl, roept een "grote graftombe" volgens Amédée de Césena (1864). Het is 19,40 m lang voor 12 m hoog, met een enkele opening: de deur. Binnen, een wit marmeren altaar, candelabras en een pieta sierlijke ruimte, terwijl ex-voto's eren meer dan duizend overledenen, waaronder figuren zoals admiraal Parseval-Deschênes of generaal Tascher de la Pagerie.

Gerangschikt een historisch monument in 1983, de kapel opent alleen op uitzonderlijke manieren, tijdens de Toussaint en de herdenking van de dode gelovigen. In 2025 heeft de Vereniging voor Gebouwen van Kardinaal 60.000 euro uitgetrokken voor de renovatie van het interieur, in het kader van de werken naar schatting 640.000 euro. Het ligt naast het monument dat in 1887 werd opgericht voor Adolphe Thiers, dat zijn anker markeert in de begrafenis- en herdenkingsgeschiedenis van Parijs.

Externe links