Oorspronkelijke Stichting Avant le XIe siècle (≈ 1150)
Vermoedelijke oorsprong van de kapel.
Fin XIIIe - début XIVe siècle
Bouw van de gevel
Bouw van de gevel Fin XIIIe - début XIVe siècle (≈ 1425)
Periode toegeschreven aan de middeleeuwse gevel.
1er quart du XIXe siècle
Herstel door Carmelites
Herstel door Carmelites 1er quart du XIXe siècle (≈ 1925)
Volledige façade na verlossing.
1956
Geaborteerde sloopproject
Geaborteerde sloopproject 1956 (≈ 1956)
Ontdekking van de staat van de veranda.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
De Karmelitische kapel, voorheen Sint-Maurice's kerk, had zijn oorsprong voor de 11e eeuw. De gevel, gedateerd vanaf het einde van de 13e of vroege 14e eeuw, is symbolisch voor deze middeleeuwse periode. Het gebouw werd in 1956 overgenomen door de Carmel gemeenschap, die van plan was het te slopen om huizen te bouwen. De gevel, geclassificeerd als historisch monument, moest echter bewaard blijven en verplaatst worden naar het park van het kasteel van de Crochat of naar de tuin van het bisdom. Dit project werd verlaten na de ontdekking dat de veranda niet origineel was en dat de gevel volledig was gerestaureerd in de 19e eeuw na de overname door de Karmelieten.
De geschiedenis van de kerk wordt gekenmerkt door grote transformaties. In de 19e eeuw ondernamen de Karmelieten een complete restauratie van de gevel, die haar oorspronkelijke uiterlijk grondig veranderde. In 1956 bleek uit de studie van de structuur dat de veranda, oorspronkelijk als historisch beschouwd, eigenlijk een late en slechte wederopbouw was. Deze onthullingen leidden tot het verwijderen van de gevel van de lijst van historische monumenten, waardoor een einde kwam aan de instandhoudings- en verplaatsingsprojecten.
Tegenwoordig is de kapel een privé-eigendom, gelegen in Limoges, in het departement Haute-Vienne. De geschiedenis weerspiegelt de uitdagingen van het behoud van erfgoed, tussen controversiële restauraties en aanpassingen aan moderne behoeften. Hoewel de toegang beperkt is, blijft het een bewijs van de architectonische en religieuze evoluties van de regio, van de middeleeuwen tot de hedendaagse tijd.