Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Huis van de Koning van St.Mihiel, gebouwd in de 14e eeuw, is een vier-lichaams gebouw georganiseerd rond een centrale binnenplaats. De belangrijkste gevel, zonder overspanning, weerspiegelt een ordelijke hoogte kenmerk van middeleeuwse civiele architectuur. De eerste bekende eigenaar, Henriet Almusse, is de oorspronkelijke sponsor. Het gebouw werd vervolgens overgenomen door Jean de Mandres, gouverneur van Mandres-aux-four-Tours, die het waarschijnlijk zijn huidige vorm gaf op het 14e en 15e eeuwse scharnier.

In 1428 kocht koning René, hertog van Bar, het huis voor 1000 frank. Op dat moment omvatte het een trap in een toren, een gewelfde kapel, een ontvangstruimte verlicht door elf kruisen, en een duiventoren. Het gebouw werd een plaats van macht, gastvrij in de 16e eeuw de hertog Antoine de Lorraine tijdens de Grands Jours, een uitzonderlijk hof van justitie, voordat de provoost.

Ondanks reparaties in 1583, beschouwd als aanzienlijk, het gebouw werd verkocht in 1587 aan Regnault de Gournay, een baili van Nancy, om te voorkomen dat de ruïne. Hij kwam vervolgens in handen van de familie Barrois-Manonville (vanaf 1600), die twee werkcampagnes voerde in de 17e en 18e eeuw, waarbij de gevels werden gewijzigd. Kort bezet door de annunciades (1621 In de 19e eeuw werden nieuwe baaien aan de zijkant doorboord.

De façade van het Huis van de Koning is geclassificeerd als Historisch Monument op bevel van 10 september 1913. De geschiedenis weerspiegelt de politieke en sociale veranderingen van Lotharingen, van middeleeuwse kooplieden tot de hertogen van Bar, tot lokale adellijke families. Tegenwoordig getuigt het van de gotische civiele architectuur en de aanpassing aan latere tijden.

Externe links