Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Ney Barracks, ook bekend als de Engineering Barracks, werd gebouwd in de 19e eeuw in het centrum van Metz, in de buurt van het Ney arsenaal. Op dat moment was Metz een belangrijke garnizoenstad en de Franse hoofdstad van de "Wetenschappelijke Wapens," huisvesting sinds 1720 de School of Artillery and Engineering. De bouw van een bouwkazerne is daarom vanzelfsprekend onderdeel van deze militaire en strategische context.

De grondwerken begonnen in 1833, maar de eigenlijke bouw duurde van 1841 tot 1844, onder leiding van kolonel Firmin-Claude Parnajon. Het gebouw heeft een U-vorm van 170 meter lang en 95 meter breed. In 1854 realiseerden de broers Antoine en François-Désiré Husson, evenals Gustave Hennequin, zich de wapentrofeeën in hoge reliëfs die de ingang van de barakken sierden, elementen die nu werden geclassificeerd.

De barakken hebben verschillende militaire beroepen gedurende de conflicten. Vanaf de eerste Annexion werd het hernoemd tot Kaiser Wilhelm Kaserne door de Duitsers en was het de thuisbasis van het 130th Infantry Regiment. In 1919 keerde hij terug naar Frankrijk en werd in 1940 opnieuw bezet door het Duitse leger, waarna hij in november 1944 opnieuw door de Franse troepen werd heringericht. De hoge reliëfs worden sinds 1929 als historische monumenten genoemd. Vandaag de dag zijn er defensiediensten, waaronder het Leger Lichte Luchtvaart Commando uit 2025.

De barakken op 5 Ney Avenue illustreren het militaire erfgoed van Metz, tussen Franse en Duitse periodes. Zijn architectuur en sculpturen getuigen van de geschiedenis van Lorrain, gekoppeld aan zowel de technische innovaties van de techniek als de geopolitieke omwentelingen van de regio.

Externe links