Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De barakken Saint-Jacques zijn een militair gebouw gebouwd in Perpignan in de 17e eeuw, als onderdeel van de vestingwerken onder leiding van Vauban. Gelegen aan het "Saint-Jacques Front," een deel van de noordoostelijke wallen van de stad, werd het ontworpen om te voldoen aan de groeiende behoefte aan huisvesting voor militair personeel gestationeerd in het gebied. Het project, voorgesteld in 1685 door ingenieur François Rousselot, werd goedgekeurd door Vauban en gerealiseerd in 1686. Oorspronkelijk konden de barakken tot 800 soldaten en 160 paarden opvangen, waardoor het volgens een herinnering aan ingenieur Joblot in 1718 de grootste in Perpignan was.

De barakken waren nauw verbonden met de modernisering van de muren van Perpignan, geïnitieerd door Vauban uit 1679. Hij werd eerst bijgestaan door de ingenieur Gabriel de La Mire, daarna door Rousselot uit 1681. Deze laatste identificeerde het gebrek aan bestaande infrastructuur om de troepen te huisvesten, wat de bouw van het gebouw rechtvaardigt. De galerijen rondom de binnenplaats werden later toegevoegd in de 19e eeuw, terwijl in de 20e eeuw de barakken werden omgezet in sociale huisvesting.

Het gebouw, dat op 21 maart 1983 als historisch monument werd genoemd, onderscheidt zich door zijn strategische ligging: het grenst aan Place du Puig (voormalige Place d'Armes), Rue Louis-Bausil en Rue de la Caserne Saint-Jacques, met een gevel met uitzicht op de wallen. De architectuur weerspiegelt de militaire behoeften van de tijd, het combineren van functionaliteit en integratie in het verdedigingssysteem van de stad. Vandaag de dag getuigen de kazerne nog steeds van het militaire erfgoed van Perpignan en de invloed van Vauban in Roussillon.

Externe links