Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Trouville-sur-Mer casino, geopend op 29 juni 1912, is het werk van architect Alexandre Durville. Gebouwd in slechts 15 maanden, is het geïnspireerd door de Louisiaanse koloniale stijl, met messen en muurschilderingen (verdwenen sindsdien). Gelegen op een centraal eiland tussen de kade en de boulevard des Planches, strekt het zich uit over 6.500 m2 en combineert speelzalen, restaurants met uitzicht op de zee en een Italiaans theater bekend om zijn uitzonderlijke akoestiek. Frequent met de aristocratie (Countes Pourtales, Poniatowski) en de burgerlijke families (Laffitte, Vernes) verwelkomde hij balen, operettes en toneelstukken, die wedijverden met de grote Parijse scènes.

In 1927 breidde architect Georges Wybo het casino uit met twee speelkamers (Boule en Baccara) en een centrale veranda op de maritieme gevel. Het werd echter al in de jaren dertig overschaduwd door het Deauville casino, wat leidde tot een economische achteruitgang voor Trouville. In 1936 verplaatste de gemeente, onder leiding van burgemeester Fernand Moureaux, het station naar een familie en populair toerisme. Het casino wordt van 1936 tot 1956 zelfs omgezet in een gemeentelijk museum. Tussen 2011 en 2013 redde een gedeeltelijke renovatie onder leiding van Jean-Philippe Nuel en Jacques Garcia het historische theater (omgebouwd tot een theater van shows) maar schafte de bioscoop af.

Gerangschikt Historisch Monument in 2016, het casino belichaamt de gouden eeuw van Normandische badplaatsen, mengen architectonisch erfgoed, sociaal leven en hedendaagse aanpassingen. De geschiedenis weerspiegelt de sociale veranderingen van de twintigste eeuw, van aristocratische luxe tot toegankelijk toerisme. Tot de beschermde elementen behoren het centrale lichaam, de vleugels, de veranda en het theater. Vandaag de dag blijft er een symbool van de Bloemkust, tussen historische herinnering en culturele dynamiek.

Externe links