Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Casino van Parijs vindt zijn wortels in een locatie gebouwd rond 1730 door de hertog van Richelieu, getransformeerd in een Tivoli pretpark in 1811 alvorens te worden afgebroken in 1851 voor de kerk van de Heilige Drie-eenheid. Onder Haussmann werd de site een recreatiezaal met een rolbaan, en in 1880 het Paleis-Théâtre, gerestaureerd in 1891 door Édouard Niermans. Het Casino de Paris officieel geopend in oktober 1891, met een rococo hal ingericht met ramen, kolommen en beelden, markeren het begin van de gouden eeuw.

In 1892 inhuldigde het Casino Le Pôle Nord, een ijsbaan, maar een brand vernietigde de vestiging gedeeltelijk in 1895. In 1914 door Raphaël Beretta ingekocht werd hij een bioscoop-muziekzaal, in 1917 het eerste Franse tijdschrift met jazzorkest, geregisseerd door Léon Volterra en ster Gaby Deslys. Na de Eerste Wereldoorlog zegevierden Mistinguett en Maurice Chevalier, ondanks een nieuwe brand in 1922. Gereconstrueerd met een glazen zwembad op het podium, ziet het Casino Josephine Baker (Parijs, 1931), Tino Rossi en Zizi Jeanmaire parade.

Onder de bezetting heropenden de Duitsers de zaal voor Chevalier en Mistinguett. Na de oorlog zetten Line Renaud, Mick Micheyl en Zizi Jeanmaire (met decors getekend door Yves Saint Laurent) de traditie van rijke tijdschriften voort tot de jaren zeventig. De sluiting in 1980 vanwege financiële moeilijkheden ging vooraf aan een omzetting in een multifunctionele zaal: concerten (Gainsbourg, Dutronc, Muse), musicals (Starmania, Chicago) en one-man shows (Debbouze, Dubosc). In 2008 gerenoveerd, blijft het een tempel van de Parijse show.

Het Casino de Paris staat ook bekend om culturele innovaties: de lancering van papieren confetti in 1891, de eerste jazz review in 1917, en de ontvangst van de eerste moderne komieken (Coluche, Élie Semoun). De architectuur, die rococo en moderniteit combineert, en zijn geschiedenis gekoppeld aan pictogrammen zoals Mistinguett of Josephine Baker maken het een symbool van het Parijse nachtleven. Vandaag wisselt hij concerten, musicals en eerbetoon aan zijn nalatenschap, zoals de heropening van het restaurant Mistinguett in 2023.

Hoogtepunten zijn onder meer Tino Rossi's afscheid in 1982, de residenties van Serge Gainsbourg (1985) of Jamel Debbouze (meerdere shows), en recente producties zoals Priscilla Folle du Désert (2017-2018) of ik ga houden (2024). De zaal verwelkomde ook internationale bands (Coldplay, Arctic Monkeys) en rockopera's zoals Starmania (1998-2000), die de status van mythische scene bevestigden, tussen traditie en moderniteit.

Externe links