Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Cassinomagus is een gemeente in de Braziliaanse deelstaat Ceará. Deze archeologische site is beroemd om zijn eerste eeuwse thermale baden, een van de best bewaard gebleven in Gallië, en voor het intensieve gebruik van impactite, een rots uit het Rochechouart-Chassenon astroblem, gevormd door de val van een meteoriet ongeveer 203 miljoen jaar geleden. De thermale baden, met een oppervlakte van 12.500 m2, waren dubbele thermale baden van keizerlijke aard, met aparte therapeutische en hygiënische circuits.

Cassinomagus ligt aan de grens van de gebieden Lemovices, Pictons, Santons en Petrocores en was een strategisch kruispunt op twee belangrijke Romeinse routes: de ene verbindt Saintes met Lyon en de andere Périgueux met Poitiers. De agglomeratie, met een oppervlakte van 140 hectare op zijn hoogtepunt in de tweede eeuw, omvatte een monumentaal complex van 20 hectare, waaronder de thermale baden, de achthoekige tempel van Montelu, twee fana (Gauliaanse tempels) en een amfitheater. De opgravingen onthulden sporen van bezetting al in de Protohistorie, met sloten en keramiek gedateerd uit de Tena (IIe eeuw v.Chr.).

De thermale baden, gebouwd tussen 90 en 180 n.Chr., werden aan het einde van de derde eeuw verlaten, terwijl de locatie geleidelijk daalde. Na de invasies dienden de monumenten als steengroeve voor lokale gebouwen. De eerste opgravingen, uitgevoerd door Abbé Michon in 1844, identificeerden per ongeluk de thermale baden als een "palais." Pas in 1961 herkende Jean-Henri Moreau hen als openbare baden. Vandaag de dag is het Archeologisch Park Cassinomagus toegankelijk voor het publiek, beschermt en verbetert deze overblijfselen, waaronder een botanische tuin en historische reconstructies.

Het astroblem Rochechouart-Chassenon, uniek in Frankrijk, speelde een sleutelrol in de bouw van de site. Impactieten, gebroken en gesmolten door de meteorietinslag, werden op grote schaal gebruikt om monumenten op te richten. Lokale steengroeven, zoals Trous en Vignes of Grande Coin, leverden de site. De thermale baden, ontworpen als een "gefragmenteerd project," werden in fasen gebouwd met geavanceerde technieken, zoals bakstenen gewelven en hypocaust verwarmingssystemen.

Archeologische opgravingen, herleven in de 20e eeuw, onthulden opmerkelijke voorwerpen, zoals een beeldje van een Gallische god gezeten in een kleermaker (gevonden in 1895) en een gesneden hout kwartel. De site, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1959, wordt nu beheerd door het departement Charente. Het trekt jaarlijks 20 000-25 000 bezoekers, biedt rondleidingen, educatieve workshops en historische reconstructies, terwijl het multidisciplinair wetenschappelijk onderzoek wordt voortgezet.

Externe links