Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Bien-Assis is een sterk huis gebouwd in de 15e eeuw in de gemeente Montluçon, in het departement l'Allier (regio Auvergne-Rhône-Alpes). Gelegen ten westen van de stad, aan de rand van een plateau met uitzicht op de Etourneaux Creek, het geeft zijn naam aan de omliggende woonwijk. De typische architectuur van de tweede helft van de 15e eeuw omvat een twee-kamer huis body per verdieping, een vierkante trap toren geflankeerd door een ronde toren, evenals originele elementen zoals gotische open haarden, paneel deuren en fittingen.

De seigneury van Bien-Assis werd in 1460 getuigd met Robert de Bien-Assis, vervolgens in 1481 doorgegeven aan Colas de Peret (of Nicolas Dupeyret), bourgeois van Montluçon en penningmeester van hertog Johannes II van Bourbon. Het kasteel veranderde vervolgens van hand door de families Chasauvert, Mercier, Tardé, Alamargot en La Saigne de Saint-Georges, voordat het werd gered van de sloop in 1970 door het bedrijf Les Amis de Montluçon. Het herstelt het en ontdekt in 2015 16e eeuwse muurschilderingen, die leiden tot de totale inscriptie in de historische monumenten.

Het kasteel werd voor het eerst geclassificeerd in 1929 (en vervolgens uitgeschreven in 1933) en werd in 1965 gedeeltelijk heringeschreven voor zijn gevels en daken, vóór een integrale bescherming in 2016. Vandaag organiseren de Vrienden van Montluçon tijdelijke en permanente tentoonstellingen die de lokale geschiedenis van de prehistorie tot de 20e eeuw belichten. De gewelfde kelder en kapel huis een stenen collectie, waaronder stenen gered van het Gele Kasteel, gesloopt in 1963.

De interieurarchitectuur onthult opmerkelijke decoraties: een plafond geschilderd in trompe-l'oeil (bloemen en interlaces), muurschilderingen in het grijs (Judith en Holopherne cyclus, rond 1575 De restauratie redde het dak, de buitenmuren en de grote ruimtes, met behoud van middeleeuwse elementen zoals de flamboyante gotische open haarden en de schroeftrap.

Aanvankelijk het hart van een agrarische boerderij in de 19e en 20e eeuw, het kasteel nauwelijks ontsnapte vernietiging in de jaren 1960 dankzij de interventie van de Vrienden van Montluçon. Zij ontvingen in 1993 de Emile-Mâle Prijs voor hun restauratiewerk. Tegenwoordig combineert de site architectonisch erfgoed, historische collecties en culturele activiteiten, terwijl het eigendom blijft van een particuliere vereniging.

Externe links