Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Château de Montrottier, gebouwd tussen de 13e en 15e eeuw op een rotsachtige heuvel met uitzicht op de Gorges du Fier, was oorspronkelijk een strategisch sterk huis dat de weg tussen Chambéry en Genève beheerst. De cilindrische kerker, zijn huizen en zijn vierkante toren ("Tour des Religieuses") illustreert de militaire architectuur van Savoyard, met grote veranderingen in de 18e en 19e eeuw, met name onder de impuls van de familie Menthon-Montrottier, Dufour en Brotherjean.

Montrottier's familie, geciteerd in 1263, gaf het kasteel aan de Grésy in 1266, vervolgens aan Amédée VIII de Savoie in 1425. De laatste verkocht het in 1427 aan Pierre de Menthon, die belangrijke werken verrichtte: de bouw van de kerker, de huizen van de Ridders en de Graven, en de reparatie van de courtésies. Het kasteel bleef in deze familie tot de revolutie, opgericht in Barony (1596) en vervolgens in County (1632).

Verkocht als nationaal eigendom in 1796 kwam het kasteel in handen van Genevese families (Dufour, Rochette) voordat het in 1876 werd overgenomen door Victor Frerejean, meester van Lyon smederijen. In 1906 erfde Léon Marès, een gepassioneerde verzamelaar, het landgoed en liet het in 1916 achter bij de Académie florimontane. In 1919 werd er een museum opgericht, dat zijn collecties wapens, wandtapijten, porselein en extreem-oostelijke kunstvoorwerpen markeerde, nu aangeduid als "Museum van Frankrijk.".

Het kasteel onderscheidt zich door zijn 13e-eeuwse vijfhoekige behuizing, zijn 35 meter hoge kerker met imposante mâchicoulis, en zijn renaissance huis gerestaureerd in de 19e eeuw. De "Salle des Chevaliers," met zijn plafond en monumentale open haard, getuigt van de middeleeuwse fascinatie. De terrastuinen, ingericht in de 19e eeuw door de familie Rochette, completeren deze site geclassificeerd als een historisch monument (donjon, huis en toren geclassificeerd in 1919; land in 1935).

De collecties, verzameld door Léon Marès, omvatten 18e-eeuwse Vlaamse wandtapijten, 15e en 13e-eeuwse religieuze sculpturen (zoals een Maagd van medelijden of een Pietà in polychroom hout), en bronzen uit de Duitse renaissance. Het landgoed, dat nog steeds wordt beheerd door de Académie florimontane, is het onderwerp van onderzoek dat jaarlijks wordt gepubliceerd in de Revue Savoisienne, dat de erfenis van Joseph Serand en Julien Coppier in stand houdt.

Externe links