Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het castellam divisorium is een Romeins monument dat in de eerste eeuw in Nîmes werd gebouwd. In de Romeinse tijd was het het hoogtepunt van het aquaduct dat water uit de fontein van Eure naar de Romeinse kolonie Nemausus bracht, via de brug van de Gard. Na een tocht van 50 km door de garrigue werd het water door de hele stad verdeeld via leidingen, waarvan sommige nog zichtbaar zijn. Het gebouw werd ontdekt in 1844 en geclassificeerd als een historisch monument in 1875.

De castellam bestaat uit een rond bekken met een diameter van 6 m, aanvankelijk bedekt, met 10 openingen van 40 cm diameter. Water kwam door een rechthoekig kanaal en werd verspreid in Nemausus wijken via loodpijpen. Drie andere openingen op de bodem van het bassin maakten het mogelijk om het te draineren. Dit soort monument, divicula genaamd, dan castella divisoria, werd alleen gebruikt om water in de stad te verdelen. Later werden deze structuren weelderiger en werden ze castella genoemd.

Het behoud van deze monumenten werd toevertrouwd aan een officier genaamd Castellarius. Het castellam van Nîmes, een castellam-divisoriumtype, was bedoeld om het water te verdelen naar hun gebruik, in tegenstelling tot de limaria, die onzuiverheden filterde. In 2008-2009 is de gemeente eigendom van de gemeente Nîmes. Water, afkomstig uit de bron van Eure, kruiste bruggen en tunnels, waaronder de beroemde Gard brug, voordat het bereiken van dit centrale reservoir.

Het castellum is sinds 1875 een van de historische monumenten en illustreert de Romeinse techniek in het waterbeheer. Het distributiesysteem, met 10 loodpijpen, weerspiegelt een geavanceerde stedelijke organisatie voor die tijd. Vandaag de dag blijft er een belangrijk overblijfsel van de oude geschiedenis van Nîmes en zijn hydraulische erfgoed.

Externe links