Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het kasteel van Fressin werd begin 15e eeuw gebouwd door Jean V de Créquy, adviseur en kamerheer van Philippe le Bon, hertog van Bourgondië. De laatste had hem tot een van de eerste ridders van de Orde van het Gouden Vlies gemaakt. Het kasteel, ontworpen als een fort aangepast aan de ontluikende artillerie, weerspiegelt de geopolitieke spanningen van de tijd, tussen het koninkrijk Frankrijk, het hertogdom Bourgondië en de kroon van Spanje. Het had acht cilindrische torens verbonden door courtines, omringd door een centrale rechthoekige binnenplaats.

Het kasteel werd overgebracht naar de familie van Créquy tot aan de revolutie. In 1658 liet Balthazar de Fargues, gouverneur van Hesdin, hem gedeeltelijk vernietigen uit angst voor de koninklijke troepen van Lodewijk XIV tijdens de campagne in Vlaanderen. De ruïnes kwamen vervolgens in handen van de Blanchefort-Créquy en vervolgens via een alliantie naar de La Tremeille en La Tour d'Auvergne. Verkocht als nationaal eigendom, werd het gekocht in 1811 door een afstammeling van de laatste familie.

In de 19e eeuw veranderde het kasteel meerdere keren van eigenaar, waaronder Baron Seillère en senator Jules Elby, die er tussen 1923 en 1924 archeologische opgravingen uitvoerden. De ruïnes, die in 1996 als historische monumenten werden genoemd, huisvesten nu een tentoonstellingszaal over middeleeuwse bouwtechnieken en openbare toegang tot ondergrondse. De site illustreert zowel de militaire geschiedenis van de regio als de sociale veranderingen van het Oude Regime in de hedendaagse periode.

Het kasteel van Fressin werd architecturaal onderscheiden door zijn verdedigingssysteem aangepast aan artillerie, met bastions en torens verbonden door dikke muren. De gedeeltelijke vernietiging in de 17e eeuw en de geleidelijke verlating maakte het tot een symbolisch overblijfsel van de Frans-bourguignon conflicten, vervolgens Frans-Spaans, die de Artois markeerde tot het Verdrag van de Pyreneeën (1659). De opgravingen van de 20e eeuw zorgden voor een beter begrip van zijn interne organisatie en zijn rol in de lokale seigneurie.

Externe links