Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Saint-Just-et-Saint-Pasteur van Narbonne, gelegen in de Aude in Occitanie, is een zuidelijk gotisch monument dat begon met de bouw in 1272 onder impuls van paus Clement IV, voormalig aartsbisschop van de stad. Het vervangt een reeks religieuze gebouwen uit de vierde eeuw, waaronder een Constantijnse basiliek, een Wisigothische kerk en een Karolingische kathedraal. Het imposante koor (40 m breed, 60 m lang) werd voltooid in 1332, maar het schip en transept bleef onvoltooid als gevolg van politieke conflicten, de Honderdjarige Oorlog, en crises zoals de zwarte plaag (1348).

De bouwplaats, geleid door meesters als Jean Deschamps en Jacques de Fauran, werd gekenmerkt door architectonische innovaties: gewelven op 41 m hoog (4e in Frankrijk), dubbele vliegbogen en versterkte terrassen. Echter, de oppositie van de consuls van Narbonne, eigenaren van de oude wallen, blokkeerde de uitbreiding van de transept uit 1345. Een achtjarig proces tegen het hoofdstuk en de stad, wat leidde tot een compromis in 1361: de kathedraal zou onafgemaakt blijven, maar het klooster (1349.

Drie finale pogingen mislukten in de 15e, 18e en 19e eeuw. In de 18e eeuw paste aartsbisschop Charles Le Goux de La Berchère externe kapellen aan (Saint Eutrope gebouw), terwijl in 1840 Viollet-le-Duc een versterkte veranda voorstelde voordat het project werd stopgezet. Als historisch monument in 1840, herbergt de kathedraal een uitzonderlijk orgel (1742), middeleeuwse altaarstukken en relikwieën zoals die van Sint-Martin. Zijn onvolledigheid maakt het een uniek getuigenis van de spanningen tussen kerkelijke en gemeentelijke macht in de Middeleeuwen.

Het gebouw bevat heteroclite elementen: de Karolingische klokkentoren van Théodard (890), een gotisch klooster met flamboyante gargoyles, en een Saint Eutrope hof dat de locatie van de afgebroken transept markeert. De Abridal kapellen, zoals die van Notre-Dame-de-Bethléem, behouden belangrijke werken, waaronder een 13de eeuws polychroom altaarstuk en een 14de eeuwse albast Virgin. De schat bevat zeldzame stukken, zoals een Arabische pyxide uit de 11e eeuw of een ivoor Karolingisch kruis.

Narbonne, een symbool van archepiscopale macht, was een metropolitane zetel uit de derde eeuw, met twee pausen (Clément IV en Clement VII). De kathedraal, een cocathedraal van het bisdom Carcassonne sinds 1801, illustreert ook de economische achteruitgang van de stad na de rivierhaven. Vandaag, zijn beiaard van 36 klokken (1931) en zijn orgel, onder de grootste in Frankrijk, animeren een liturgische en culturele leven bewaard door de Kleine Zanger van Narbonne.

Externe links