Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Mammès de Langres Kathedraal, gelegen in het departement Haute-Marne in de regio Grand-Est, werd gebouwd tussen 1150 en 1196 onder de impuls van bisschop Geoffroy de La Roche-Vanneau, een metgezel van Sint Bernard. Opgedragen aan Saint Mammès, een martelaar van de derde eeuw, combineert het Bourgondische romaanse volumes met de eerste gotische innovaties, zoals de dogische gewelven. De westelijke gevel, herbouwd in de 18e eeuw in een klassieke stijl, contrasteert met de rest van het middeleeuwse gebouw. In 1862 werd een historisch monument gebouwd, waarin een 13e-eeuws gotisch klooster en een opmerkelijke renaissancekapel, die van het Heilige Kruis (1549) zijn ondergebracht.

De bouw begon rond 1140 met het koor, geïnspireerd door Cluny III, met een hoogte van drie niveaus en gedeeltelijk verborgen boogknoppen. In 1170 bevestigde een pauselijke zeepbel de voortgang van de werken, en bleef slechts de eerste overspanningen van het schip en de gevel. Opgedragen in 1196 ontving de kathedraal in 1209 het hoofd van Saint Mammès, een groot relikwie. De 13e eeuw zag de toevoeging van het klooster (er blijven twee galerijen over) en de kapel van de Maagd (1282). Een brand in 1314 verwoestte het dak, gevolgd door de bouw van de stralende kapellen (1324.

In de 16e eeuw bouwde de canon Johannes van Amoncourt de kapel van het Heilige Kruis (1547 Een nieuwe brand in 1562. De dreigende middeleeuwse gevel werd in 1746 gesloopt en vervangen door een klassieke gevel (1761 Het werd in 1790 gesloten tijdens de Revolutie, maar verloor zijn jube in 1792.

In de 19e eeuw restaureerde de architect Alphonse Durand de bovendelen (vanaf 1852) en bouwde hij de sacristie (1857 De schat bewaart prestigieuze relikwieën, zoals de schedel van Saint Mammès in een bust-liquarium, of een fragment van het Ware Kruis. Het orgel, oorspronkelijk van de abdij van Morimond (1714 Gerangschikt historisch monument in 1970 (buffet in 1949), het heeft 4,071 pijpen. In 2020 werd 37 maanden lang een restauratieproject gestart.

Het gebouw combineert een clusische hoogte (drie niveaus, bogen onder de daken) met gotische innovaties (gewelven, zichtbare contrasten). Het romaanse plan, bescheidener dan Cluny III, omvat een hemicycle koor, een wandeling, een salient transept, en een schip naar onderpand. De gekerfde hoofdsteden en friezen, typisch Bourgondië en Champagne, sieren het interieur. De afmetingen zijn indrukwekkend: 94 meter lang, 23 meter onder kluis, en torens culmineren op 45 meter (227 treden voor de zuidelijke toren).

Het meubilair omvat 16e-eeuwse wandtapijten toegeschreven aan Jean Cousin l'Ancien, een illustratie van de legende van Saint Mammès (twee bewaard gebleven ter plaatse, een in het Louvre). De vijf klokken, waaronder de hommel Jean (1868, 2,8 ton), completeren dit erfgoed. Tegenwoordig blijft de kathedraal een actieve plaats van eredienst, open voor het bezoek, met zijn klooster met de gemeentelijke bibliotheek en zijn orgel nog steeds gebruikt voor concerten en kantoren.

Externe links