Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Lizierkathedraal, gelegen in Saint-Lizier in Ariège, is een rooms-katholiek gebouw dat dateert uit het 1e kwart van de 12e eeuw, met grote wijzigingen in de 13e en 17e eeuw. Het is gewijd aan Lizier de Couserans, bisschop die deelnam aan de Raad van Agde in de zesde eeuw. Gewijd in 1117 onder het episcopaat van Jordanes I, presenteert het een architectuur die romaanse en gotische invloeden combineert, met een uniek schip, een vergroot transept, en drie apsen waarvan de dikke muren een voorste oorsprong suggereren, misschien Gallo-Romeinse of Wisigothic.

In de 13e eeuw maakte bisschop Auger II van Montfaucon het koor en de abide kluis, breidde de transept uit, en bouwde een achthoekige klokkentoren in Toulouse stijl. De 14e en 15e eeuw zag de toevoeging van gewelven op dogische kruisen in het schip en Gotische ramen. De kathedraal, oorspronkelijk de zetel van de bisschop van Couserans, verloor deze status in 1655 toen bisschop Bernard de Marmiesse de twee hoofdstukken van de stad verzamelde ten behoeve van Notre-Dame-de-la-Sède. In 1886 werd het monument als historisch monument geklasseerd als Werelderfgoed van UNESCO sinds 1998 vanwege de verbinding met de wegen van Santiago de Compostela.

Het monument herbergt 11e eeuwse romaanse fresco's toegeschreven aan de Meester van Pedret, een Catalaanse kunstenaar, evenals een Romaans klooster en 17e eeuwse orgel. De centrale abide, gewelfd in cul-de-four, behoudt een Christus in de 13e eeuw majesteit en uitzonderlijke muurschilderingen. De noordelijke veranda, met een gotische opening, en de 15e eeuwse poort, met marmeren zuilen, getuigen van de stilistische evoluties van het gebouw. De kathedraal illustreert aldus de transpyreen culturele uitwisselingen en de complexe religieuze geschiedenis van de Couseranen, gekenmerkt door het naast elkaar bestaan van twee kathedralen tot de 17e eeuw.

De kathedraal wordt architecturaal onderscheiden door zijn ongerepte Latijnse kruisplan, zijn apsidiolen met massieve muren, en zijn twee verdiepingen lange stenen klokkentoren, typisch voor de school van Toulouse. De gebeeldhouwde patronen van de abside en het hergebruik van oude materialen (marmen, friezes) onderstrepen de verankering in een sinds de oudheid bewoonde plaats. Het rechthoekige klooster en de capitulaire hal herinneren aan hun vroegere rol als spiritueel en administratief centrum. Vandaag de dag, een gemeenschappelijk eigendom, het gebouw blijft een belangrijke getuigenis van Zuid-romaanse kunst en Arische episcopale geschiedenis.

Toekomst

De kathedraal van Saint-Lizier is een van de 71 monumenten en sinds 1998 zijn 7 delen van paden ingeschreven op de UNESCO Werelderfgoedlijst onder de officiële titel "Chemins de Saint-Jacques-de-Compostelle en France.".

De kathedraal stond aan de rand van een van de 4 klassieke routes (Via Turonensis, Via Lemovicensis, Via Podiensis en Via Tolosana). De pelgrims moesten daarom een omweg maken om het te bezoeken.

Externe links