Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Notre-Dame-de-l'Assumption van Luçon ontstond in de 7e eeuw met de oprichting van een Benedictijner klooster, afhankelijk van de abdij van Saint-Philbert-de-Grand-Luik. Het gebouw werd meerdere malen door de Normandiërs (853, 877) en in 1068 door Guillaume VIII de Poitiers verbrand, herbouwd door zijn zoon Guillaume IX le Troubadour, tussen 1091 en 1121. Romaanse abdij, gewijd in 1121, vandaag behoudt als de noordelijke veranda versierd met een Christus van majesteit. Het werd in 1317 door paus Johannes XXII tot kathedraal verheven en markeerde de oprichting van het bisdom Luçon ten koste van die van Poitiers.

Tussen de 13e en 15e eeuw onderging de kathedraal grote transformaties, waarbij een gotische stijl werd aangenomen na de vernietiging van de Honderdjarige Oorlog. Het koor werd aan het eind van de 15e eeuw herbouwd, terwijl de kapellen aan de zuidkant werden toegevoegd tussen 1530 en 1550. De godsdienstoorlog (1562, 1568, 1570, 1622) veroorzaakte grote schade, waardoor veel van zijn meubels vernietigd werden. In 1665 werd het schip ernstig beschadigd door de ineenstorting van de klokkentoren, waarvoor een gedeeltelijke reconstructie nodig was onder het episcopaat Henri de Barillon (1671-1699), met architect François Le Duc.

In de 19e eeuw onderging de kathedraal andere veranderingen, waaronder de toevoeging van een neogotische pijl na de orkaan van 1847 die de vorige vernietigde. De huidige glas-in-loodramen dateren uit de jaren 1880-1890 en het nachtkastje werd in 1897 geïnstalleerd. De kathedraal heeft in 1906 een historisch monument gebouwd, waar in 1857 een uitzonderlijk orgel werd gebouwd door Aristide Cavaillé-Coll. Recente restauraties, zoals die van de pijl in 2004, hebben dit karakteristieke Vendée erfgoed behouden.

Externe links