Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Notre-Dame de Noyon-kathedraal, gelegen in het departement Oise in de regio Hauts-de-France, is een van de eerste grote gotische gebouwen, gebouwd vanaf 1145. De kathedraal werd in 676 en 859 verwoest en herbouwd onder de Karolingiërs. Het huidige gebouw werd gebouwd na de brand van 1131, onder impuls van bisschop Baudouin II, met bouwcampagnes tot de 13e eeuw. Zijn transept, waarvan elke arm eindigt met een apsis, is een zeldzame architectonische singulariteit, geïnspireerd door vroege gotische ervaringen zoals in Saint-Germain-des-Prés.

De kathedraal was de zetel van het bisdom Noyon tot 1790, toen het werd afgeschaft tijdens de revolutie. Het huisvestte grote relikwieën, zoals die van de heilige Eloi (vertaald in 1157) en de heilige Godeberthe (1167), gebruikt om de werken te financieren. Beschadigd door een brand in 1293, onderging het restauraties in de 14e en 15e eeuw, daarna aanpassingen in de 17e en 18e eeuw. Het monument werd in 1840 geregisseerd door een historisch monument en werd zwaar getroffen tijdens de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), waarvoor een 20-jarige reconstructie (1918-1938) onder leiding van André Collin nodig was, met meer respect voor originele overblijfselen dan 19e-eeuwse restauraties.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn Latijnse kruisplan, zijn bed omringd door vijf stralende kapellen, en een vier-level schip mengen bogen in het midden van de hanger en kernkoppen. De materialen, voornamelijk lokale lutetiaanse kalksteen en eoceenzandsteen, weerspiegelen de geologische bronnen van de regio. De aangrenzende canonieke wijk, met zijn 13e eeuwse klooster, capitulaire hal en 16e eeuwse bibliotheek, getuigt van het middeleeuwse religieuze en intellectuele leven. Vandaag de dag blijft de kathedraal een actieve plaats van aanbidding, het organiseren van Misses in Tridentin rite sinds 2013.

Een van de opmerkelijke elementen zijn de orgels herbouwd in de 20e eeuw (waaronder het orgel van galerie ingehuldigd in 2005 door Henri Saby), en de resten van liturgische meubels, zoals kraampjes of glas-in-lood ramen. Archeologische opgravingen (1921-1923, 2011) onthulden sporen van eerdere kathedralen, maar geen tastbare resten van de Merovingische of Karolingische gebouwen. De kathedraal illustreert zo bijna 1500 jaar religieuze geschiedenis, van de kroning van Karel de Grote in 768 in het Karolingische gebouw tot zijn hedendaagse functie.

De site wordt ook gekenmerkt door historische figuren gerelateerd aan zijn bisdom, zoals bisschop Médard (VIde eeuw), die de episcopale zetel van Vermand verplaatste naar Noyon in 531, of meestermetselaars Florent Bleuet en Pierre Tarisel, actief tijdens de restauraties van de 15de eeuw. De bombardementen van 1918 verwoestten een deel van de kluizen, maar de daaropvolgende reconstructies bewaarden de authenticiteit ervan, terwijl moderne technieken van fotografische en archeologische documentatie werden geïntegreerd.

Externe links