Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kathedraal van Saint-Pierre de Moutiers, gelegen in de vallei van de Tarentaise in Savoie, werd oorspronkelijk gebouwd in de 11e eeuw ter vervanging van een oudere kathedraal, genoemd sinds 450 als onderdeel van de metropool van Wenen. Een brief van paus Leo en een preek van de heilige Avit (517-525) getuigen van zijn reconstructie door bisschop Sanctus, nadat een eerste kathedraal te klein werd. 19e eeuwse opgravingen onthulden een rond doopfeest nabij het bed, wat een episcopale groep suggereert die typisch is voor steden als Lyon of Genève. De invallen van Saracen vernietigden het gebouw gedeeltelijk voor de wederopbouw in de 11e eeuw, gefinancierd door de aartsbisschop-graaf van Tarentaise, die prinsen van het Rijk werd in 996.

De romaanse kathedraal, gebouwd in twee fasen (ongeveer 1020 voor het koor, circa 1050 voor het schip), behoudt vandaag alleen zijn koor en zijn oorspronkelijke apsis. In de 15e eeuw ondernam kardinaal Jean d'Arces Gotische transformaties, waaronder de kapel van de Innocenten (1454) en structurele aanpassingen toegeschreven aan de metselaar François Cirgat (1461). In de 17e eeuw paste aartsbisschop François-Amédée Milliet de Challes het gebouw aan aan de hervormingen van Tridentine: onderdrukking van de Romaanse crypte, toevoeging van baaien in het transept en bouw van een lantaarnkoepel door Louis Billot (1669-1671). Een veranda, verwoest tijdens de revolutie, werd herbouwd in 1864.

De Franse Revolutie markeerde een dramatisch keerpunt: in 1793 werd de kathedraal een Tempel van Reden, en de klokkentorens werden verpletterd in de orde van Antoine Louis Albitte, waardoor de kluizen in 1794 instortten. Na de concordaat van 1801 werd het bisdom Tarentaise in 1825 gerestaureerd. De restauratie, geleid door architecten Ernesto Melano en Sogno, reconstrueren het schip in een klassieke stijl in de 19e eeuw. De fresco's van de koepel werden toevertrouwd aan Casimir Vicario (1829), en een zijkapel werd toegevoegd in 1882. Een historisch monument in 1862, de kathedraal illustreert de architectonische en politieke evoluties van Savoye, van aartsbisschop-tellingen tot Sardinië restauraties.

Architectureel volgt de kathedraal een Latijns kruisplan, met een vier-spanige gewelfde gewelfde heuvelruggen, een opvallende transept overdekte door een koepel, en een Romaans koor apse in cul-de-four. De opeenvolgende herschikt Romaanse, Gotische, klassieke en Sardijnse geschiedenis weerspiegelt haar turbulente geschiedenis, van de Sarrasijnse verwoestingen tot postrevolutionaire reconstructies. De 19e eeuwse campanile, typisch voor de Sardijnse stijl, en de fresco's van Vicario getuigen van de aanpassing aan de moderne tijd.

De site, geclassificeerd als een historisch monument in 1906, is nu eigendom van de staat en de gemeente Moutiers. Zijn religieuze rol evolueerde met de onderdrukking van het aartsbisdom in 1802, zijn gehechtheid aan Chambéry, en de fusie van de bisschoppen van Tarantoise, Maurienne en Chambéry in 1966. De kathedraal blijft een symbool van Savoyard erfgoed, het mengen van middeleeuwse erfgoed, keizerlijke invloeden en hedendaagse restauraties.

Externe links