Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Saint-Pierre de Saint-Flour kathedraal, gelegen in het Cantal in Auvergne-Rhône-Alpes, is een flamboyant gotisch gebouw gebouwd tussen 1396 en 1466 op de site van een Romaanse basiliek. Het werd opgericht onder impuls van bisschop Hugues de Manhac na de gedeeltelijke instorting van de oude kerk in 1396, ondanks de moeilijkheden van de Honderdjarige Oorlog en de pest. Het bisdom werd in 1466 gewijd door bisschop Antoine de Montgon. Zijn sobere gevel, in zwarte basaltsteen, en zijn twee massieve torens geven het een fort look, contrasterend met zijn rijk versierd interieur.

De kathedraal werd zwaar beschadigd tijdens de revolutie, getransformeerd in een tempel van de Allerhoogste in 1793, en keerde terug naar aanbidding in 1802. In de 19e eeuw werden belangrijke restauratiewerkzaamheden uitgevoerd, met name onder het bisschoppelijk bisdom Frédéric de Marguerye, maar de twee zijtorens werden tussen 1862 en 1866 afgebroken. Geclassificeerd als historisch monument in 1906, herbergt schatten zoals de Mooie Zwarte God, een polychrome houten Christus uit de 11e of 13e eeuw, en glas-in-lood ramen van Émile Thibaud. Zijn orgel, gebouwd door John Abbey in 1843, en zijn middeleeuwse fresco's, herontdekt in 1851, getuigen van zijn turbulente geschiedenis.

In de 20e eeuw, bleef de kathedraal een actieve plaats van aanbidding, met meer dan 800 jaarlijkse vieringen, en een grote toeristische site, het aantrekken van 30.000 bezoekers per jaar. In 2021 werden brandveiligheidsoefeningen georganiseerd, en innovatieve projecten zoals de installatie van netelroos op het dak in 2019 of de raffinage van hammen in de noordelijke toren in 2022 (eindelijk verlaten om redenen van instandhouding), illustreren de verankering ervan in het lokale leven. Tegenwoordig hangt het af van de parochie Saint-Flour-en-Planèze en blijft het een symbool van het religieuze en architectonische erfgoed van Auvergnat.

Externe links