Merovingische periode 500-750 apr. J.-C. (≈ 625)
Een piek van graven met gegraveerde sarcofaag.
XVIIIe siècle
Behuizing reeds bevestigd
Behuizing reeds bevestigd XVIIIe siècle (≈ 1850)
Gedocumenteerde omheinde hoezen.
3 août 1923
Historisch monument
Historisch monument 3 août 1923 (≈ 1923)
Officiële bescherming van het terrein.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gallo-Romeinse begraafplaats: bij beschikking van 3 augustus 1923
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen namen.
Oorsprong en geschiedenis
De Merovingische necropolis van Civaux, gelegen in het departement Vienne in New Aquitaine, is een uitvaartplaats van zeldzame originaliteit, zonder enige bekende equivalent. Het wordt meer dan 1700 jaar continu gebruikt en herbergt enkele honderden sarcofagen die voornamelijk dateren uit de Merovingische periode (500-750 na Christus). Sommige zijn nog steeds op hun plaats, terwijl andere, uitgelijnd, karakteristieke rijen vormen. Wat deze plaats in het bijzonder onderscheidt is de behuizing begrensd door deksels van sarcofagen rechtop, op de manier van menhirs, een karakter dat reeds bewezen in de achttiende eeuw. Deze begrafenisstenen dragen symbolische gravures (vis, kruis, christendom) en christelijke inscripties, zoals de namen Maria of Pientia, getuigend van de progressieve Christianisering van begrafenispraktijken.
De site onthult een opmerkelijke historische stratificatie, met begrafenissen van verschillende periodes: Romeinse (oudste), middeleeuwse, en hergebruik van Romeinse architectonische fragmenten (zoals kolommen) als deksels. Ongeveer 16.000 sarcofagen werden geregistreerd op en rond de site, waardoor Civaux een van de grootste necropolissen van deze periode in Frankrijk. De necropolis is een historisch monument in 1923 en is nu gratis beschikbaar voor het publiek. Extra middelen, zoals audiogidsen en rondleidingen, worden aangeboden aan het Civaux Archeologisch Museum om de ontdekking te verdiepen.
De ruimtelijke organisatie van de begraafplaats, met haar sarcofagen die aan het hek worden gebruikt, suggereert een collectief en duurzaam beheer van de begrafenisruimte, wat het symbolische en praktische belang van deze plaats voor opeenvolgende gemeenschappen weerspiegelt. Uitgravingen en studies hebben gewezen op de diversiteit van begrafenispraktijken, evenals het hergebruik van materialen door de eeuwen heen, wat de culturele en religieuze continuïteit illustreert tussen de late oudheid en de Middeleeuwen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen