Verlating van Saint-Hilaire Kerk XIIIe siècle (1ère moitié) (≈ 1350)
Bouw van een nieuwe kerk in het dorp.
Années 1875
Oude graven opslaan
Oude graven opslaan Années 1875 (≈ 1875)
Transfer naar de kapel door Frignet en Pognon.
1905 et 1907
Indeling van binnenlandse elementen
Indeling van binnenlandse elementen 1905 et 1907 (≈ 1907)
Dalles, graven en zegeningen van de kapel.
1909
Indeling van externe elementen
Indeling van externe elementen 1909 (≈ 1909)
Standbeelden, bas-reliefs en inscripties van de begraafplaats.
13 août 1931
Algemene classificatie van de begraafplaats
Algemene classificatie van de begraafplaats 13 août 1931 (≈ 1931)
Muur, kapel, ossuarium en alle sculpturen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Begraafplaats met omheining muur, kapel, ossuarium, kleine beschermer huis, graven, benitiers, stukken of puin van beelden: classificatie bij decreet van 13 augustus 1931
Kerncijfers
Curé Frignet - Religieus en beschermer van het erfgoed
Organiseerde de overdracht van graven in 1875.
Commandant Pognon - Burgemeester van Marville
Samenwerken in het behoud van monumenten.
Oorsprong en geschiedenis
Het Saint-Hilaire de Marville kerkhof omringt de oude parochiekerk met dezelfde naam, verlaten in de 13e eeuw ten gunste van een nieuwe kerk gebouwd in het dorp. Deze primitieve plaats van aanbidding, te ver weg, liet ruimte voor een opmerkelijke begraafplaats, het behoud van een ossuarium, begrafenisedillen en graven daterend uit de 15e tot de 20e eeuw. Deze elementen maken het een hoge plaats van begrafeniskunst in Lotharingen, gekenmerkt door beschermende interventies sinds het einde van de 19e eeuw.
In de jaren 1875, werden de oudste en meest kwetsbare graven verplaatst in de kapel door Curé Frignet en burgemeester Pognon, op aanbeveling van een inspecteur van de Historische Monumenten. De eerste officiële bescherming vond plaats in 1905 en 1907, met de classificatie van de funeraire, goedaardige en grafstenen bewaard in de kapel. In 1909 werden de externe elementen (statistieken, bas-reliëfs, inscripties) geclassificeerd, gevolgd door de hele begraafplaats, met inbegrip van de omheiningmuur, de ossuarium, het huis van de bewaker en alle gekerfde resten.
De evolutie van de site weerspiegelt de begrafenispraktijken van Lotharingen, van middeleeuwse begrafenissen tot moderne bewegingen van graven voor hun behoud. In 1974 rapporteerde een onderzoek dat verscheidene monumenten die zich nog in situ bevonden sindsdien naar de kapel waren overgebracht, wat een illustratie was van actief erfgoedbeheer. De begraafplaats, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een unieke getuigenis van lokale religieuze en artistieke tradities, beschermd om zijn historische en esthetische waarde.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen