Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De gemengde begraafplaats van Nogent, bestaande uit een tumulus en een dolmen genaamd Pierre Tournante of Pierre Branlante, is een belangrijke archeologische site gelegen in het bos van Marsois. Dit monument, geclassificeerd in 1949, dateert uit recente Neolithicum en Protohistorie, met sporen van collectieve begrafenissen en begrafenisobjecten zoals vuursteengereedschap, keramiek en botten. In de opgravingen tussen 1875 en 1948 werden ten minste zeven personen op de site begraven, evenals artefacten toegeschreven aan de Campaniformcultuur.

De dolmen werd gedeeltelijk beschadigd aan het begin van de 20e eeuw, toen een houthakker probeerde om te keren om een weddenschap te winnen, het verplaatsen van de 75 cm cover tafel. Systematische opgravingen, geïnitieerd door Arthur Daguin en Vader Bonaventure, onthulden rijke archeologische meubels, waaronder pijlpunten, versierde tessen en een botknop. In 1982, een toevallige bulldozer clearing onthulde nieuwe artefacten, bevestigend het belang van de site om de begrafenis en culturele praktijken van de tijd te begrijpen.

Lokale folkloristische eigenschappen aan de Pierre Tournante een legende dat het zou een volledige rotatie in honderd jaar. Dit geloof, gecombineerd met revolutionaire verhalen die executies op steen oproepen, illustreert de persistentie van mythes rond megalieten. Gerangschikt als een historisch monument, de site blijft een waardevolle getuigenis van de prehistorische samenlevingen van de Haute-Marne, tussen begrafenisrituelen en territoriale bezetting.

Archeologisch onderzoek wees ook op de rol van dolmen als collectieve begrafenis, met objecten uit de Campaniforme (ca. 2500-2000 v.Chr.). De daktafel, met een imposante afmeting (4.30 m x 3,80 m), beslaat een noord-zuid gerichte begrafenisruimte, typisch voor megalithische constructies. De door de eeuwen geleden schade, in combinatie met de opgravingen, heeft gedeeltelijk zijn geschiedenis en gebruik hersteld.

De locatie van de site, in het bos van Marsois in de buurt van Nogent, maakt het een belangrijk element van het megalithische erfgoed van Champagne-Ardenne. Zijn classificatie in 1949 door het ministerie van Onderwijs stond het behoud ervan toe, ondanks vroegere verslechteringen. Vandaag trekt het de aandacht van archeologen en geschiedenisliefhebbers, met een overzicht van begrafenistradities en overtuigingen van neolithische en protohistorische bevolkingsgroepen.

Externe links