Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het CAPC (Centre d'arts plastiques contemporain) werd geboren in 1973 onder de impuls van Jean-Louis Froment, als een associatieve ruimte gewijd aan opkomende kunst. Zijn eerste tentoonstelling, Watching Elsewhere (1973), brengt kunstenaars als Claude Vialat of Gina Pane samen in het Palais de la Bourse. In 1975 verhuisde hij naar het Lainé pakhuis, een voormalige koloniale hangar gebouwd tussen 1822 en 1824 om goederen uit slavernij op te slaan, terwijl hij reizende projecten in Europa uitvoerde.

In 1984 werd het CAPC een gemeentelijk museum voor hedendaagse kunst, met officiële status toegekend door het Ministerie van Cultuur. Het Lainé Warehouse, gerestaureerd door architecten Valode en Pistre en ontwerper Andrée Putman (1984-1990), herbergt nu een collectie gericht op conceptuele kunst, minimale kunst en Land Art, met werken van Sol LeWitt, Richard Serra of Mario Merz. De site strekt zich uit over drie niveaus, waaronder een bibliotheek en een herdenkingsruimte in project sinds 2023 om de verbinding met de koloniale geschiedenis te bespreken.

De collectie, die sinds de jaren 2000 is opgericht, is eerder een monografie dan een uitputtend panorama. Het heeft 1.000 werken van 140 kunstenaars, waaronder Franse figuren (Daniel Buren, Annette Messenger) en Spaanse figuren (Cristina Iglesias, Miquel Barceló). Het CAPC wordt aangeduid als "Musée de France" (2002) en "Centre d'art contemporain d'intération national" (2021). In 2023 heeft zijn 50-jarig bestaan het debat over de herinnering aan slavernij nieuw leven ingeblazen, wat leidde tot een herdenkingsproject voor 2024.

Het voormalige Lainé pakhuis, geclassificeerd als een historisch monument, symboliseert zowel het koloniale erfgoed van Bordeaux als zijn culturele bekering. Het gebouw, oorspronkelijk ontworpen door Claude Deschamps voor trans-Atlantische handel, herbergt nu tentoonstellingen, concerten en workshops. De industriële architectuur, met 40 meter lang en 1,5 meter breed voor Richard Long's White Rock Line (1990), dialoog met hedendaagse creaties. De tram (lijn B, sinds 2007) dient nu de site, die CAPC verankert in het stedelijke landschap.

De oprichtingstentoonstellingen, zoals For Memoirs (collectieve première in het pakhuis), markeerden de geschiedenis van de plaats. CAPC heeft ook in situ installaties in opdracht gegeven, zoals Long's moddercirkels (Garonne Mud Circles, 1990), met behulp van lokale materialen. In 2023 heeft het museum, met de steun van de erfgoedassistente Baptiste Maurin en activist Karfa Diallo (Memoirs & Shares Association), de spanningen rond het koloniale geheugen in het museum laten zien.

Externe links