Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Parijse 9e telefoon en postkantoor, gebouwd tussen 1911 en 1914, is een gedurfde architectonische constructie in gewapend cement ontworpen door François Le Coeur, discipel van Anatole de Baudot. Het gebouw onderscheidt zich door zijn duidelijke scheiding tussen kantoorruimtes en die gereserveerd voor technische functies, een innovatieve aanpak die zowel in de gevel als in het plan tot uiting komt. De gevels, gekenmerkt door een orthogonale snijden, worden verzacht door een rijke versiering: smeed golvend ijzer gesigneerd Szabo, friezen in blauw en geel glaspasta, en esdoorn van de koepel. Merk op dat het interieur zijn belangrijke originele elementen heeft verloren.

Vanaf 1919 breidde Le Coeur het complex uit door een postkantoor te integreren, gebouwd op de site van het voormalige muziekconservatorium. Deze nieuwe ruimte, in de uitbreiding van het telefooncentrum, omvat een openbare ruimte met een met glas geopende versterkte cementkoepel, terwijl de bovenste verdiepingen dienen als uitbreiding van de technische ruimtes van het centrale kantoor. De gevels van het postkantoor, hoewel vereenvoudigd, zijn consistent met die van het oorspronkelijke gebouw. De set, beschermd in 1999, illustreert de alliantie tussen industriële functionaliteit en esthetische ambitie aan het begin van de twintigste eeuw.

De beschermde elementen omvatten de voor- en daken van het telefooncentrum, evenals de koepel en het trappenhuis van het postkantoor, gelegen op de adressen 15-17 rue du Faubourg-Poissonnière, 2-12 rue Bergère en 2 rue du Conservatoire. Het gebouw, eigendom van de staat, getuigt van de technologische en architectonische vooruitgang van zijn tijd, met een precieze maar perfecte locatie (niveau 7/10 afhankelijk van de bronnen).

Externe links