Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Sainte-Anne, gebouwd tussen 1827 en de 1e kwartier van de 19e eeuw in Toulouse door de diocesane architect Jean-Pierre Laffon, vervangt gedeeltelijk de kerk van Saint-Jacques, die al in 844 werd bevestigd. De verfijnde neoklassieke stijl, geïnspireerd op de Italiaanse architectuur, kenmerkt zich door symmetrische volumes, een schijnbare bakstenen gevel en een interieur ingericht met knikkers (griotte) en stucwerk. De vlakke bedzijde, op het zuiden, contrasteert met de Sainte-Anne binnenplaats in het noorden, gerangschikt op de site van de voormalige canonial klooster, hart van de middeleeuwse religieuze wijk.

Het gebouw behoudt sporen van zijn complexe geschiedenis: de westelijke muur bevat metselaars van de vroege Sint-Jacobuskerk, terwijl de kelder van de binnenplaats overblijfselen bevat van de Paleo-Christelijke bisschopsgroep, zelf gebouwd op een Romeins religieus ensemble van het Bovenrijk (I eeuw). Deze site, omgord door de Augustische wal, illustreert het belang van Toulouse (Tolosa) in de oudheid. De middeleeuwse kloostergang, verwoest bij de revolutie (1799), was toen de grootste in de Midi, die de kathedraal van Saint-Étienne scheidde van de kerk van Saint-Jacques.

Binnenin werd het unieke vijfspansschip, aanvankelijk gewelfd, voorzien van een houten plafond met caissons in 1890 door architect Henri Bach, ter vervanging van de originele kluis. Het houten en stuc altaarstuk, versierd met griotte marmer, herbergt een beeld van Maagd met Kind (XIXe eeuw) en twee schilderijen gewijd aan Saint Anne. De onderkant, doorboord met halve cirkelramen, contrasteert met de ionische en Corinthische pilasters van de arcades. Gasstralen, later toegevoegd, doorboren het historische plafond.

Het canonial district, dat in 1792 werd afgeschaft, strekte zich uit over 4 hectare, begrensd door de kathedraal, de Romeinse wal en het episcopale paleis. De gebouwen (hoofdzaal, refter, provost) verdwenen na 1789, toen het eigendom van de geestelijken werd genationaliseerd. Sainte-Anne Street, die voor het eerst werd opgericht in 1811, voltooide de transformatie van deze duizendjarige site, waar echter archeologische resten bestudeerd door Quitterie Cazes (thesis, 1993) blijven.

Een historisch monument in 2021, de kapel en de binnenplaats, met inbegrip van de grond en de kelder, dus beschermen een architectonische palimpsest, van Romeinse oorsprong tot modern urbanisme, terwijl tegelijkertijd getuigen van de evolutie van religieuze praktijken en van de episcopale macht van Toulouse.

Externe links