Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Penitents, oorspronkelijk Saint-Dominic Church, werd in het begin van de 14e eeuw gesticht onder impuls van de bisschop van Lodève, Jacques de Cabrerets (1318 Deze laatste had twintig kloosters van de orde van de Predikers gecreëerd door een zeepbel van 1317, waaronder die van Clermont-l-Herault. Baron Béranger VI van Guilhem bood het land grenzend aan de Rhônel stroom, en de eerste steen werd gelegd in april 1321. Donaties, zoals die van Arnaud de Lauzières, maakten een snelle constructie mogelijk: de abside en vier overspanningen van het schip werden al in 1356 voltooid. De spanningen tussen de baronnen van Clermont (ondersteunend het klooster) en de consuls (ondersteunend het collegiaal Saint Paul) kunnen de omvang van het project verklaren, ontworpen om de gelovigen weg te trekken van de rivaliserende collegialiteit.

Tegenover de plundering van de Grote Bedrijven en de Zwarte Prins rond 1360, werd de kerk versterkt met twee torens rond de westelijke gevel. De twee westelijke overspanningen werden pas gewelfd aan het einde van de 14e eeuw, gevolgd door de toevoeging van zijkapellen in de 15e en 16e eeuw. De westelijke poort, met mist, en een roos (ongerealiseerde) dateren uit deze periode. Het klooster, inclusief tuin, boomgaard en oliemolen, werd verwoest tijdens de godsdienstoorlogen: verbrand door protestanten in 1568, daarna gesloopt in 1588. De kerk, minder beschadigd, overleefde het. In 1594 herstelde de Dominicaanse hervormer Sébastien Michaëlis het klooster, herbouwde het klooster en stichtte de kluizen (ongeveer 1665 De Dominicanen speelden een sleutelrol in de lokale katholieke herovering, prediking en het beheer van de sacramenten in een overwegend Huguenote stad.

Ten tijde van de Revolutie werd het klooster verkocht als nationaal goed (1791) en omgevormd tot een politieke zaal en vervolgens een salpeterwinkel. Na uitgegroeid tot een gemeenschappelijk eigendom, de kerk zal een broederschap van Blauwe Penitenten van 1808 tot 1905 huisvesten, duurzaam markeren van de lokale herinnering tot het punt van eclips haar Dominicaanse oorsprong. Gebruikt als markt tijdens de Tweede Wereldoorlog, en vervolgens als gemeentelijke garage (verlies van de mistpoort), werd het gerestaureerd tot een veelzijdige ruimte. Het traditionele zuidelijke plan van de Historische Monumenten in 1939 omvat een enkel schip van zes overspanningen, een zevenzijdige apsis en zijkapellen. Zijn afmetingen (50,46 m lang, 1.300 m2) getuigen van zijn ambitie in het verleden.

Externe links