Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-Jean-du-Liget, gelegen in Sennevières (Indre-et-Loire), is een 12e-eeuws Romaans gebouw, waarschijnlijk gebouwd tussen 1125 en 1170. De oorsprong ervan blijft besproken: sommige historici schrijven het toe aan de Benedictijnen van Villeloin Abbey, andere aan de Chartreux du Liget na 1150. Het circulaire plan, geïnspireerd door het Heilige Graf van Jeruzalem, maakt het tot een uniek monument in Touraine. De kapel was oorspronkelijk samengesteld uit een rotunda voorafgegaan door een schip, nu uitgestorven.

Het interieur fresco's, een van de best bewaard gebleven in Indre-et-Loire, dateren waarschijnlijk uit de eerste helft van de 12e eeuw. Zij schilderen bijbelse scènes (Nativity, Descent of the Cross) en figuren van heiligen die hiërarchisch rond de baaien worden georganiseerd. Hun stijl doet denken aan de clinisische invloed in plaats van Cartusiaanse invloed, die zich voedde in de debatten over het Benedictijnse vaderschap van het gebouw. Een Orde van 1280 van de Chartreux waarin de vernietiging van deze schilderijen wordt gevraagd, suggereert dat zij bij hun aankomst vooraf bestonden.

De kapel was tot de Franse Revolutie verbonden met de Chartreuse du Liget. Al in ruïnes in de zeventiende eeuw, werd het geclassificeerd als een historisch monument in 1862 en gerestaureerd door de staat in de jaren 1860. Het schip, dat voor 1850 verdween, werd vervangen door een middenrifwand. De fresco's, gedegradeerd door vocht, werden gerestaureerd in de 19e eeuw, 1925, 1960 en 2009. Sinds 2007 behoort de kapel tot de gemeente Sennevières, maar de toegang blijft uitzonderlijk om de schilderijen te behouden.

De architectuur combineert een koepel gewelfde rotunda (7,2 m in diameter) en een kroonlijst versierd met 45 gesneden modillen. De afmetingen, misschien symbolisch (12 ellen voor de rotunda zoals de Apostelen, 7 voor het schip en de dagen van de Schepping), en de liturgische oriëntatie benadrukken haar heilige karakter. De kapel diende aanvankelijk als een plaats van aanbidding voor de monniken voordat ze in de zestiende eeuw werden verlaten.

Recente studies (Meunier, 2011) wijzen op het unieke karakter van de iconografie, waarbij Marian en apocalyptische cycli worden gemengd. De fresco's van het tweede register, de best bewaard gebleven, omvatten een zeldzame weergave van de presentatie van Jezus in de tempel. Het vierde register, nu gewist, waarschijnlijk opgeroepen Openbaring met de zeven steden van Klein-Azië. Deze schilderijen, toegeschreven aan één enkele kunstenaar, getuigen voor die tijd van een uitzonderlijke knowhow.

De kapel illustreert de spanningen tussen Benedictines en Chartreux in Touraine in de 12e eeuw. De geschiedenis weerspiegelt ook de evolutie van religieuze praktijken: van de kloosterplaats tot het beschermde erfgoedmonument. De debatten over zijn toewijding aan Sint-Jan (getest door een 14e-eeuwse tekst maar betwist) en de afwezigheid van Chartreux heiligen in zijn fresco's versterken zijn historische mysterie.

Externe links