Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van het Ware Kruis, ook bekend als de kapel van Langroës, is gelegen in de plaats Langroix, op de stad Plumergat, in het departement Morbihan (Brits). Volgens een zandsteen gegraveerd op de noordelijke flank, de bouw dateert uit 1562, waardoor het een architectonische getuigenis van de Bretonse Renaissance. Zijn benaming als historische monumenten, van kracht sinds 21 oktober 1925, onderstreept zijn erfgoed waarde. De kapel profiteerde van een restauratie in 1954, met behoud van de karakteristieke elementen zoals flamboyante snuitramen of versierde larmies.

Het gebouw onderscheidt zich door zijn granieten gevel, zijn basket-ring deuren omlijst met pilasters, en een uitgestrekt wapenschild ondersteund door twee leeuwen boven de ingang. Het koor, van veelhoekige vorm, wordt doorboord door een oculus aan het bed, terwijl sommige ramen in het derde punt, gedeeltelijk geblokkeerd, illustreren de wijzigingen ervaren door de eeuwen heen. Deze details weerspiegelen zowel de late Gotische invloed als de lokale aanpassingen, typisch voor de Bretonse kapellen van die tijd.

De kapel van Langroës, eigendom van de stad Plumergat, belichaamt de centrale rol van de ereplaatsen in het Bretonse platteland van de 16e en 17e eeuw. Deze gebouwen dienden niet alleen religieuze praktijk, maar ook gemeenschapshistorische bezienswaardigheden, vaak gekoppeld aan lokale legendes of bedevaarten. Hun architectuur, die religieuze symbolen en decoratieve motieven combineert, getuigt van het vakmanschap van de periode en het belang van graniet, een dominant materiaal in de regio.

De beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) bevestigen zijn status als beschermd historisch monument, evenals de precieze locatie op 16 Langroix, 56400 Plumergat. De beschermde elementen, vermeld onder kadastrale referentie XD 6, omvatten het schip en veelhoekig koor, kenmerkend voor de Bretonse kapellen van deze periode. Het ontbreken van enige vermelding van specifieke sponsors of kunstenaars in de bronnen beperkt de kennis van de sociale geschiedenis, maar het erfgoed inscriptie garandeert zijn behoud voor toekomstige generaties.

Externe links