Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Kapel van Locmaria-er-Hoët à Landévant dans le Morbihan

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Chapelle gothique
Morbihan

Kapel van Locmaria-er-Hoët

    Locmaria-er-Hoët
    56690 Landévant
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Chapelle de Locmaria-er-Hoët
Crédit photo : Rosescreen - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1500
1600
1700
1800
1900
2000
XVe siècle
Bouw van het koor en frame
Début XVIe siècle
Renovatie en uitbreiding van het koor
1638
Herschikt nave
24 avril 1925
Historisch monument
2007-2009
Herstel van verf en frames
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Chapelle de Locmaria-er-Hoët (Box ZL 41): inschrijving bij beschikking van 24 april 1925

Kerncijfers

Famille du Val - Lokale Lords (XV-XVI eeuwen) Donoren voor reconstructie aan het bed.
Famille de Kaer - Heren van Keramburg (XIV-12de eeuw) Bezitters van een zuidelijke kapel.
Ducs de Bretagne - Bretonse adel (XV eeuw) Blazon aanwezig op de glas-in-lood ramen van de kapel.

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Locmaria-er-Hoët, gelegen in de gemeente Landevant in Morbihan, is een religieus gebouw gebouwd in de zestiende eeuw, met grote veranderingen in de zeventiende eeuw. Het is gelegen in de locatie van een oud Gallo-Romeinse gebouw, met uitzicht op de Romeinse weg van Nantes naar Quimper. Zijn geschiedenis wordt gekenmerkt door een architectuur van overgang tussen de Romaanse en Gotische stijlen, zichtbaar in zijn arcades, pijlers en hoofdsteden gesneden van hoofden van mensen of dieren. De kapel werd gedeeltelijk herbouwd in het midden van de 17e eeuw, zoals blijkt uit de datum van 1638 gegraveerd op de zuidelijke crusillon.

De structuur van de kapel, gedateerd uit de 15e eeuw, is een uitzonderlijk element dankzij de geometrische schilderijen in rood, geel, zwart en wit oker, gerestaureerd in 2007 aan identieke sporen. Oude technieken, zoals het gebruik van konijnenhuidlijm gemengd met pigmenten, zijn gerepliceerd. Het koor, vergroot in de 16e eeuw, heeft een verschil in versiering met de transept, terwijl het schip, herboren in 1638, bevat een deur versierd met een kruis van Malta, het oproepen van een mogelijke verbinding met de Tempeliers, hoewel niet bevestigd.

De meubels en architectonische elementen weerspiegelen verschillende invloeden: een Romeinse hoofdstad die opnieuw werd gebruikt in het transept, een potentieel Karolingische achterwerk in de noordelijke poort, en 15e eeuwse glas-in-loodramen, waaronder een vertegenwoordiger van de boom van Jesse. De wapenschilden van de plaatselijke adellijke families, zoals die van de hertogen van Bretagne, de Heren van Val en Kaer, getuigen van hun dominantie op de kapel. Deze families, bezitter van seigneuries in de 15e en 16e eeuw, droegen bij tot de schoonheid ervan, met name door de reconstructie van het bed in de 15e eeuw, een periode van fascist voor de familie van Val.

De kapel, in een plan van Latijns kruis, combineert verschillende materialen: granieten stenen voor het schip en de gesneden steen voor het bed. Zijn middenrifboog scheidt het schip van het koor, terwijl de armen van het getransepte huis zijkapellen gewijd aan nobele families. De muurschilderingen en framedecoraties, gerestaureerd in recente campagnes (2007-2009), onthullen zeldzame middeleeuwse artistieke technieken in Bretagne. Een 14de eeuws kruis Christus, ontdekt tijdens deze werken, versterkt zijn erfgoed belang.

De kapel van Locmaria-er-Hoët, een historisch monument sinds 24 april 1925, werd ooit gebruikt als een station voor bedevaarten. De grasachtige placiister, beschaduwd door een als en gemarkeerd door een kruis, maakt het een oude plaats van aanbidding, misschien gebaseerd op de resten van een Romeinse tempel of villa, zoals voorgesteld door de grenstegels gevonden op de site. Vandaag de dag is het eigendom van de gemeente, het blijft getuigen van de religieuze en seigneuriële geschiedenis van de regio.

De nieuwste restauraties hebben het mogelijk gemaakt om de meest opmerkelijke elementen te benadrukken, zoals de 15e eeuwse geloofsovertuiging versierd met trilobes, het glas in lood met edele wapenschilden, en de historische hoofdsteden. Hoewel de band met de Tempeliers hypothetisch blijft, maken de aanwezigheid van symbolen zoals het Maltese kruis en de diversiteit van architectonische stijlen het tot een emblematisch monument van het Bretonse erfgoed, dat Gallo-Romeinse, middeleeuwse en moderne erfgoed mixt.

Externe links