Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Foykapel, bekend als de Witte Penitenten, werd in de 13e eeuw gesticht als een middeleeuwse kerk in de Faubourg Flocaria, nabij de wallen van Montpellier. Het werd opgericht in 1228 en diende ook als locatie voor de sessies van de Faculteit der Kunsten uit 1240. De ruïnes werden in 1562 en 1568 verwoest door de Hugenoten tijdens de Religieoorlogen.

De reconstructie begon in 1623 na de overgave van Montpellier aan de koninklijke troepen, toen bisschop Pierre de Fenouillet de ruïnes terugbracht naar de Conferrie des Penitents blancs. Het grote werk werd voltooid in 1624, en de kapel werd gewijd op kerstavond datzelfde jaar. Tussen 1647 en 1698 verrijkten de Penitents haar interieur met een barokke inrichting, waaronder een kistplafond geschilderd door Simon Raoux en de Pezets, geïnspireerd door Italiaanse en Vlaamse modellen.

Het gebouw werd in de 18e eeuw versierd met een rockdrum en een gebeeldhouwd portaal (1747), terwijl het interieur werd versierd met vergulde paneel ontworpen door Charles-Augustin d'Aviler. Verkocht als nationaal eigendom in 1793, werd het gekocht door de Broederschap in 1804. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1995, het herbergt nog steeds 17de en 19de eeuwse werken, waaronder een 1401 klok en gerestaureerde schilderijen.

De kapel bewaart sporen van zijn middeleeuwse verleden, als onderdeel van de gevel en een 15e eeuwse brug. Het interieur, gekenmerkt door de Counter-Reform, omvat geschilderde cycli van de Geboorte en Passie, evenals houtwerk uit de 17e en 18e eeuw. Tegenwoordig, eigendom van de Broederschap, ontvangt het jaarlijks meer dan 50.000 bezoekers.

De architectuur combineert aldus het Romaanse, barokke en rotserfgoed en weerspiegelt de religieuze en artistieke omwentelingen van Montpellier tussen de middeleeuwen en de moderne tijd. De klok van 1401, een van de oudste elementen, getuigt van zijn levensduur ondanks de verwoesting geleden.

Externe links