Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Blauwe Penitenten, gelegen in La Ciotat in de Bouches-du-Rhône, werd gebouwd in 1626 voor de broederschap van de Blauwe Penitenten, opgericht in 1597. Deze vrome liefdadigheidsmaatschappij, samengesteld uit lokale matrozen, kooplieden en ambachtslieden, besluit zijn eerste kapel uit te breiden om zijn leden tegemoet te komen. De werken, geleid door meestermetselaars Antoine Drecht en Antoine Chaulier, zijn gebaseerd op de plannen van Pierre Pourtaud, die een uitbreiding naar de zee plannen. Het schip, 46 meter lang, wordt verlicht door veertien ramen met unieke vormen, terwijl de achthoekige lantaarntoren, toegevoegd tussen 1633 en 1650, contrasteert met zijn klassieke stijl.

De kapel werd geplunderd tijdens de Franse Revolutie (1792-1793) en werd in 1805 omgetoverd tot een kazerne voordat hij in 1807 werd verlaten. In de 19e eeuw volgde de inkoop en wederverkoop: de herschapen broederschap herstelde het in 1822, maar het werd in beslag genomen en werd burgerlijk eigendom. In de 20e eeuw diende het als werkplaats, zagerij, en vervolgens een gemeentelijke garage. In 1992 werd het monument gerestaureerd door architect Yvan Pierre Gouirand. Sinds 1990 worden er tentoonstellingen georganiseerd door lokale en internationale kunstenaars, zoals Georges Braque of Elvire Jan.

Met Genuese inspiratie weerspiegelt de kapel de maritieme invloed van La Ciotat, een welvarende haven van de zeventiende eeuw. De zeven baaien gewelfd met kernkopkruisen en glas-in-lood ramen, gemaakt in 1633 door Jacques de France, getuigen van de artistieke rijkdom van Contré-Reform. De esplanade tegenover de zee, waar het monument staat, benadrukt het verband met de havenactiviteiten van penitenten, vooral zeevarenden. Tegenwoordig een gemeenschappelijk eigendom, het combineert religieus erfgoed en culturele roeping, beschutting van hedendaagse werken in een bewaard gebleven historische omgeving.

Externe links