Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Chapelle du Bon Sauveur (ook op Etienville) dans la Manche

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Chapelle
Manche

Chapelle du Bon Sauveur (ook op Etienville)

    18 Route de l'Église
    50360 Etienville
Crédit photo : Xfigpower - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

XIXe siècle
Époque contemporaine
1900
2000
2100
11 juin 1944
Vernietiging van de oorspronkelijke kapel
3 mars 2006
Historisch monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
3e quart XXe siècle
Reconstructie van de kapel

Geklasseerd erfgoed

De kapel in zijn geheel, inclusief de gehele indeling (cad. Picauville AC 536, gelegen Pont l'Abbé; Etienville AB 1, plaatste Pont l'Abbé: inschrijving bij beschikking van 3 maart 2006

Kerncijfers

René Levavasseur - Architect Ontwerper van het kaderplan.
Raymond Subes - IJzerwerk Schepper van gesmeed ijzer (deuren, helling).
Etienne Rebuffet - Beeldhouwer Ongedetailleerde artistieke bijdrage.
Auguste Labouret - Glazen schilder Auteur van glas-in-loodramen (vermeld).

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de Goede Verlosser, gelegen in Étienville (met een deel op Picauville), werd herbouwd in de 3e kwart van de 20e eeuw ter vervanging van het gebouw vernietigd op 11 juni 1944. De religieuze gemeenschap van de Goede Redder heeft het project toevertrouwd aan architect René Levavasseur, geassocieerd met Lebreton. Hun innovatieve ontwerp maakt gebruik van een frameplan, waarbij zes takken samenkomen naar een centraal heiligdom dat wordt opgehangen door een opengewerkte betonnen lantaarntoren. De schone esthetische contrasten met de enorme klokkentoren, gevorderd op de westelijke galerie van het klooster. De toegang tot het koor van de nonnen vindt plaats via een verlichte eretrap, terwijl de smeedijzers van de deuren en oprit, getekend door Raymond Subes (Paris workshop), een artistiek tintje toevoegen.

Het interieur en de buitenkant weerspiegelt een sterk religieus symbool, met een communieraster dat het heiligdom afbakent. De kapel omvat ook werken van gerenommeerde kunstenaars: beeldhouwer Etienne Rebuffet, schilder-glass Auguste Labouret en ijzermaker Raymond Subes, wiens creaties (verkrachting, deuren) functionaliteit en elegantie combineren. Geclassificeerd als Historisch Monument op 3 maart 2006, omvat de gehele kapel en de indeling. Het officiële adres (basis Mérimée) bevindt zich in Picauville (50250), hoewel de hoofdingang bevindt zich in Étienville (50360), die zijn gedeelde territoriale anker weerspiegelt.

De wederopbouw maakt deel uit van een post-Tweede Wereldoorlog context, waar Normandië, zwaar getroffen door de bomaanslagen in 1944, de opkomst van architectonische projecten die moderniteit en geheugen combineren. De keuze van een kaderplan, een eucharistisch symbool, en het gebruik van materialen zoals beton (lantaarntoren) of smeedijzer (Subes), illustreren deze wens tot vernieuwing. De kapel, zowel een ereplaats als een kunstwerk, getuigt ook van de rol van religieuze gemeenschappen bij het behoud van het spirituele en artistieke erfgoed na de oorlog.

Externe links