Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van de begraafplaats van Saint-Jean-du-Falga, een oude parochiekerk van waarschijnlijk romaanse oorsprong (XIIe of XIIIe eeuw), wordt gekenmerkt door een quasi integrale bouw van rivierkegels gemonteerd in opus spicaatum, versterkt door bakstenen links in hoeken. De architectuur omvat een enkel carpented schip, een tripartiet bed, en een cul-de-four apse. Twee gebroken boogdeuren (west en noord) en smalle gesneden stenen baaien verlichten het gebouw. Het huidige portaal stamt uit de tweede bouwcampagne, in de achttiende eeuw, toen het interieur werd versierd met monumentale schilderijen (cul-de-vier, kluis van het koor, triomfboog) met vegetarische caissons, bloemen en maskers.

Beschadigd tijdens de Religieoorlog werd de kapel aan het einde van de zeventiende eeuw gerestaureerd, zoals blijkt uit de schilderijen van Jean Soun schilder de Verdun en Foix uit 1657 of 1697. Een nieuwe campagne in 1776 zag de verhoging van de gevel muur, de toevoeging van een bel, en de piercing van de zuidelijke poort. Oorspronkelijk genoemd Saint-Jean-del-Vernet en vervolgens Saint-Sernin-del-Vernet in de 14e eeuw, was het afhankelijk van het grondgebied van Pamiers vóór de oprichting van de gemeente bij de revolutie. Zijn isolement, aan de rand van Ariège en vlakbij een historisch irrigatiekanaal, weerspiegelt zijn landelijke anker.

In 1890 werd de kapel na de bouw van een nieuwe parochiekerk in het dorp gesloten. Zijn schilderijen werden geclassificeerd als Historisch Monument in 1984, gevolgd door de inscriptie van het gebouw in 1986. Vandaag de dag is het een gemeenschappelijk eigendom en behoudt het sporen van zijn middeleeuwse verleden (steenheuvels, halfronde apsis) en zijn moderne transformaties, terwijl het tegelijkertijd getuigt van de banden tussen de dorpen aan Ariège, zoals Benagues, waarvan de kerk de "annex" van Saint-Jean-du-Falga werd genoemd.

De totale afwezigheid van stenen decoratie, in tegenstelling tot de kapel van de Mas-Vieux-Saint-Antonin in Pamiers, onderstreept de eenvoud van de lokale romaanse architectuur. Materialen (galetten, bakstenen) en technieken (opus spicaatum) weerspiegelen de beschikbare hulpbronnen en regionale knowhow, terwijl de ligging in de buurt van een "Champs de l'Église" en een middeleeuws kanaal herinneren aan zijn centrale rol in het verleden landbouw en religieus leven.

Externe links