Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame de Locmaria-an-Hent kapel, gelegen in de gemeente Saint-Yvi (Finistère), is een religieus gebouw in de Cornuaillais gotische stijl gebouwd tussen de 15e en 16e eeuw. Oorspronkelijk opgericht als een treviale kerk van de parochie van Elliant, het is gelegen op de oude Romeinse weg van Quimper naar Vannes en maakt deel uit van de etappes van de Tro Breiz, middeleeuwse Bretonse pelgrimstocht. De parochiekerk bevat een calvarie en ossuarium dat waarschijnlijk dateert uit de 15e eeuw, wat het spirituele en gemeenschapsbelang van de site weerspiegelt.

In 1641 leidde de ineenstorting van de diafragmaboog die de centrale bellet steunde tot de vernietiging ervan, wat leidde tot de bouw van een nieuwe klokkentoren op het westelijke punt, versierd met de armen van de familie Treanna. De kapel, geclassificeerd als een historisch monument in 1910, is de thuisbasis van een opmerkelijk artistiek erfgoed: een altaar altaar altaar aan de bas-reliëfs vertellen de passie van Christus, polychrome houten beelden van de 16e en 18e eeuw (Onze Vrouwe, Heilige Johannes de Doper, Sint-Félicité), en een 17e eeuw kruis Christus, gerestaureerd in 2005-2006. Zijn vergeving, gevierd in de octaaf van Ascentie, bestendigt een gevestigde religieuze traditie.

Het terrein is sinds 1986 grondig gerestaureerd, uitgevoerd door de gemeente en een in hetzelfde jaar opgerichte lokale vereniging. Dit werk betrof dakbedekking, bouwwerkzaamheden, en meer recent het standbeeld. De kapel behoudt ook unieke architectonische elementen, zoals een open haard in een zijkamer en 18e-eeuwse houten balustrades die het koor sluiten. Zijn plaister, waarvan de bomen sinds 1931 beschermd zijn, benadrukt zijn harmonieuze integratie in het Bretonse landschap.

Locmaria-an-Hent was een stam die afhankelijk was van Elliant tot 1792, toen het grondgebied werd samengevoegd met dat van Saint-Yvi om de huidige gemeente te vormen. Deze administratieve context illustreert de ontwikkeling van parochiestructuren in Bretagne onder het Ancien Régime. De kapel, een gemeenschappelijk eigendom, blijft een actieve plaats van aanbidding en een getuigenis van de heilige kunst van Breton, waarbij Gotische invloeden en lokale tradities worden gemengd.

Onder de opmerkelijke werken, vertegenwoordigt het standbeeld van Saint Félicité (18e eeuw) de heilige die de zeven stichtende heiligen van Bretagne onderwijst en een bijbelse rekening aanpast aan de lokale hagiografie. De beelden van Notre-Dame en Johannes de Doper (XVI eeuw) illustreren middeleeuwse iconografie: Maria, rijk gekleed maar eenvoudig gestileerd, ooit hield een granaat (symbool van de vruchtbaarheid), terwijl Johannes de Doper het Lam van God aangewezen, met nadruk op de pedagogische rol van deze voorstellingen voor de gelovigen.

Externe links