Bouw van de kapel 1579 (≈ 1579)
Gezien van de officieren van de abdij na goddelijke bescherming.
1871-1872
Uitbreiding en decoratie
Uitbreiding en decoratie 1871-1872 (≈ 1872)
Sacristie toegevoegd, interieur opnieuw ontworpen na Pruisische invasie.
8 septembre 1965
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 8 septembre 1965 (≈ 1965)
Officiële bescherming van de kapel en haar meubilair.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Chapelle Notre-Dame de Pitié, met inbegrip van de meubels (Box F 308): Beschikking van 8 september 1965
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken in de broncode
In de teksten worden geen specifieke personen genoemd.
Oorsprong en geschiedenis
De Notre-Dame-de-Pitié kapel, gelegen in Fontevraud-l'Abbaye in het departement Maine-et-Loire, werd gebouwd in 1579 op initiatief van de officieren van de abdij. Zijn bouw is het resultaat van een gelofte die de Maagd bedankt voor de bescherming van de gemeenschap tijdens de godsdienstoorlogen of een epidemie van de pest. Dit monument, gekenmerkt door Renaissance versiering (ionische pilasters, onderbroken pediment, pot à feu), belichaamt lokale toewijding en dankbaarheid aan de Maagd Maria.
In 1871-1872 financierden de parochianen, gespaard door de Pruisische invasie, een sacristie in Thanksgiving en namen het interieur over. Dit hervormde de ruimte rond een Maagd van barmhartigheid gekerfd aan het einde van de zestiende eeuw, aangevuld met een artistieke kijk op de Golgotha dominant Jeruzalem. Deze toevoegingen weerspiegelen hernieuwde vroomheid en de wens om collectieve beproevingen te herdenken.
Geklasseerd als een historisch monument op 8 september 1965, de kapel omvat zijn meubels in de bescherming. De locatie, ten zuidoosten van het Abbatial complex van Fontevraud, op het kruispunt van de rue de l'Ermitage en de weg van Couziers, benadrukt de verankering in het lokale religieuze en historische landschap. Het herstel van 1872 en zijn huidige status getuigen van zijn blijvende erfgoed belang.
