Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Notre-Dame-de-Sardaigne kapel, gelegen op de begraafplaats van Saint-Cézaire-sur-Siagne (Alpes-Maritimes), wordt voor het eerst genoemd tussen 1138 en 1143 in een zeepbel van Paus Innocent II. Dit gebouw, oorspronkelijk parochiekerk tot 1720, werd vervolgens omgevormd tot een begrafeniskapel. De architectuur, gekenmerkt door klauwen aan de basis van de zuilen en een kluis in gebroken wieg gedeeltelijk herbouwd in de 16e eeuw, suggereert een constructie uit de late 12e eeuw. De kapel illustreert de Provençaalse Romaanse stijl, met een uniek schip met drie spanten en een halfronde apsis.

De kapel herbergt opmerkelijke meubels, waaronder een vierde eeuwse Romeinse sarcofaag met de as van Marcus Octavius Nepos, evenals een relikwie buste van Saint Césaire, geauthenticeerd in 1679 door bisschop Louis d'Aube de Roquemartine, bisschop van Grasse. Dit relikwieënboek bevat een falange van de bisschop, terwijl een tweede relikwieënboek gewijd is aan Sint Victoire. Deze elementen onderstrepen de religieuze en herdenkingsrol van de plaats door de eeuwen heen.

Gerangschikt een historisch monument sinds 9 december 1939, de kapel wordt gekenmerkt door zijn westelijke gevel versierd met een cruciform baai en zijn nette stenen apparatuur. Zijn geschiedenis weerspiegelt de liturgische en architectonische evoluties van de regio, van zijn middeleeuwse parochiegebruik tot zijn huidige functie binnen de gemeentelijke begraafplaats. De bronnen, zoals Jacques Thirion's werken (Romeinse Alpen, 1980), bevestigen zijn erfgoed belang in het land Haute-Siagne.

Externe links