Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La Chapelle Notre-Dame-du-Groseau is een romaanse kapel in het departement Vaucluse in de regio Provence-Alpes-Côte d'Azur. Het is het enige overblijfsel van het Groseau klooster, gesticht in 684 door Petronius, bisschop van Vaison-la-Romane. Dit klooster, verwoest in 739 en herbouwd in 1032, herbouwd in 1150. De site was een retraite voor paus Clement V tijdens zijn verblijf in de Provence.

De huidige kapel bestaat uit twee aparte gebouwen: op het zuiden, de kapel Saint-Jean-Baptiste, rechthoekig met een kluis in een gebroken wieg, en op het noorden, de kapel Notre-Dame, opgestegen door een achthoekige koepel versierd met de tetramorf. Deze laatste herbergt een pre-Romeinse votief altaar gewijd aan de Keltische god Graselos, gegraveerd met een Gallo-Griekse inscriptie. De architectuur, nuchter en antiek, roept de Provence Romaanse kerken van de 12e eeuw op.

De kapel heeft in 1862 een historisch monument geregisseerd en bevat sporen van zijn pelgrimstocht verleden, zoals een buitentrap die naar een preekstoel leidt. De huidige poort, vooraf, zou dateren uit de 19e eeuw. In de parochiekerk Malaucene, een 19e eeuws glas-in-lood raam vertegenwoordigt de kapel zoals het toen was.

Het klooster van Groseau, waarvan de kapel de laatste getuigenis is, speelde een grote geestelijke en historische rol in de Provence. De gedeeltelijke vernietiging en opeenvolgende reconstructies weerspiegelen de omwentelingen in de regio, van het Merovingische tijdperk tot de installatie van de pausen in Avignon. De site blijft een opmerkelijk voorbeeld van Provençaalse Romaanse kunst, die Keltische, Gallo-Romeinse en christelijke invloeden mixt.

Externe links