Eerste schriftelijke vermelding 1113 (≈ 1113)
Cartulaire de Saint-Victor de Marseille.
XIIe siècle
Bouw van de kapel
Bouw van de kapel XIIe siècle (≈ 1250)
Mediterrane Romantiek stijl.
13 février 1941
Historisch monument
Historisch monument 13 février 1941 (≈ 1941)
Officiële registratie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Antieke kapel van Saint-Amand: inschrijving bij decreet van 13 februari 1941
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
In de brontekst worden geen specifieke historische actoren genoemd die verband houden met dit monument.
Oorsprong en geschiedenis
La Chapelle Saint-Amant de Théziers, gelegen in het departement Gard en Occitanie, is een 12e-eeuws romaanse monument. Het werd voor het eerst genoemd in 1113 in de cartulaire abdij van Saint-Victor van Marseille onder de naam Sanctus-Amantius de Tezeir. De oorsprong ervan dateert gedeeltelijk uit het Gallo-Romeinse tijdperk, zoals blijkt uit twee Gallo-Romeinse inscripties die zijn ingebed in de altaren van de apsidiolen, wat suggereert dat het de plaats van een oude kloostercel met Saint-Victor bezet. De kapel, geïsoleerd op een beboste heuvel ten noordoosten van het dorp, beschikt over een halfronde nachtkastje typisch voor de eerste mediterrane romaanse kunst, terwijl zijn schip, in grote apparaten, weerspiegelt de tweede romaanse kunst.
Théziers, geciteerd als Tedysia in een Gallo-Romeinse inscriptie bewaard in het Nîmes Museum, behoorde historisch gezien tot de Viguerie de Beaucaire maar was afhankelijk van het bisdom Uzès. De kapel, gebouwd van gesneden steen en bedekt met Romeinse tegels, heeft een zuidelijke poort versierd met een fries in zaagtanden en een geometrische hoofdstad, overblijfsel van oude ontbrekende kolommen. De unieke baaiklokkentoren en smalle ramen illustreren de soberheid en elegantie van Provençaalse Romaanse kunst.
Geclassificeerd als historisch monument sinds 13 februari 1941, de kapel van Saint-Amant behoudt architectonische elementen die heteroclite, mengen oude materialen en middeleeuwse technieken. Het is eigendom van de gemeente en getuigt van de overgang tussen de oudheid en de Middeleeuwen in deze regio van Neder-Languedoc, gekenmerkt door de monastieke aanwezigheid en de mediterrane culturele uitwisselingen. Het huidige isolement staat in contrast met zijn rol in het verleden, waarschijnlijk gekoppeld aan een priorij of religieuze gemeenschap die afhankelijk is van de abdij van Marseille.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen