Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel Saint-André-et-Sainte-Lucie du Grand-Parcher, gelegen in Vallouise-Pelvaux in de Hautes-Alpes, is een religieus gebouw dat voornamelijk in de 17e en 18e eeuw werd gebouwd, met toevoegingen in de 19e eeuw. De grof kwadraat grijze kalksteen muren contrasteren met de gehydrolyseerde ramen, terwijl het interieur wordt onderscheiden door twee gebogen spanten en een houten standaard. Een klokkentoren met een baai domineert de voorgevel, bedekt met een padigeon zoals het interieur. Twee zonnewijzers, gedateerd 1718 en gegraveerd op de oost- en zuidmuren, evenals graffiti uit 1741 getuigen van zijn rijke geschiedenis.

Het interieur geschilderd decoratie, waarschijnlijk gemaakt in 1841, komt overeen met de gedeeltelijke datum "18[4.]" zichtbaar op de gevel boven de deur. Het altaarschildering, gedateerd 1626, getuigt al in de zeventiende eeuw van de oude aanwezigheid van de kapel. De beschermde elementen omvatten zonnewijzers (geregistreerd in 1995) en de kapel zelf (geregistreerd in 1997), nu eigendom van de gemeente. De bescheiden maar karakteristieke architectuur weerspiegelt de lokale tradities van de alpiene religieuze constructie.

De grond en gesneden zandstenen, uitstekend uit de gevelwand, voegen een zeldzame decoratieve touch voor dit type landelijke gebouw. De kapel, hoe discreet ook, illustreert de evolutie van artistieke en religieuze praktijken in de zuidelijke Alpen, tussen architectonische eenvoud en progressieve verrijkingen. De huidige staat, die sporen van de 17e, 18e en 19e eeuw combineert, maakt het een waardevolle getuigenis van het Alpenerfgoed.

Externe links