Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Sint-Christophekapel, gelegen in de wijk Kerentrech van Lorient, is een van de oudste gebouwen van de stad, met het kasteel van Trefaven. Gebouwd in de 15e eeuw (met een bevestigde datum van 1505), werd het opgericht door de prinsen van Guéméné, heren van het nabijgelegen kasteel, ter ere van Sint Christophe, patroon van de watersmokkelaars. Oorspronkelijk was het waarschijnlijk een oratorium getransformeerd in een gotische kapel, dominant een fort op de Scorff.

Tijdens de Revolutie werd de kapel een zelfstandige parochie (1791-1854), voordat hij een eenvoudige kapel werd na de bouw van de kerk Notre-Dame-de-Bonne-Nouvelle. Het huisvest een jaarlijkse vergeving voor kinderen elke eerste zondag in mei, inclusief een zegen van auto's. In 1934 werd het monument gerestaureerd na een brand tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Vanuit architectonisch oogpunt onderscheidt de kapel zich door zijn negen-koloms Toscaanse klokkentoren, zijn klok Marie-Perrine (1862), en drie glas-in-lood ramen (1956) die Sint Christophe en pelgrims vertegenwoordigen, werken van de meesterglasmaker Hubert de Sainte Marie. De granieten bentier (geclassificeerd in 1912) en de schiestdoop (vanuit de kapel van de Compagnie des Indes) getuigen van haar rijke erfgoed. Een beproeving (1935) siert de ingang, aangeboden door een lokale familie.

De kapel, rechthoekig met een driezijdig bed, beschikt over een granieten manden handvat deur en een houten stand die leidt naar de klokkentoren. Zijn geschiedenis is verbonden met die van de heren van Trefaven en met het religieuze leven van Lorient, gekenmerkt door revolutionaire transformaties en moderne restauraties.

Externe links