Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De kapel van Saint Clamens, gelegen in Gers in Occitanie, is een 11e eeuws Romaans gebouw. Het werd gebouwd nabij de resten van een Romeinse villa van Antistii, waarvan elementen (een begrafeniscippe en een sarcofaag van de vierde eeuw) werden hergebruikt, vooral als altaar basis. Opgedragen aan Saint Clement (waarvan Clamens de Gascony vorm is), diende als een parochie zetel en gehuisvest een abdij vandaag verdwenen. De gemeente Saint-Clamens is verbonden met Belloc in 1822 en vormt Belloc-Saint-Clamens, 5 km ten noorden van Mirande, op een jacquariaroute.

De kapel heeft zijn oorspronkelijke plan (één rechthoekig schip en veelhoekig koor) behouden zonder grote veranderingen, behalve de toevoeging van een zuidwestelijke bijlage aan de zestiende eeuw, verlengd door een luifel boven de zuidelijke poort. De data 1565 en 1751, gegraveerd in het metselwerk, komen overeen met restauratiecampagnes. De architectuur onderscheidt zich door brede uitlopers, een klokkentorenmuur met twee baaien, en een apparaat van atypische muren voor de regio, met blokken hoger dan breed. Leabside, versterkt door drie uitlopers, huizen gesneden kubieke kolommen en hoofdramen.

Binnen ondersteunt de Gallo-Romeinse sarcofaag in wit marmer van Saint-Béat (vierde eeuw, school van Arles) het altaar. Zijn decor toont gevleugelde putti en een medaillon met het portret van een jongeman. De kapel herbergt ook een achthoekige gotische dooptank, versierd met veelhoekige bogen en fresco's uit de 16e en 17e eeuw: een kruisiging in het schip (gedelegeerd in 1966) en een voorstelling van Saint Clement met een monnik in het koor. Op 2 oktober 1890 werd er een historisch monument opgericht.

Zijn architectonische geschiedenis onthult een continuïteit van liturgische gebruik, ondanks de verdwijning van de bijbehorende abdij. Het gebruik van oude materialen en de persistentie van zijn term (Saint Clement) onderstrepen zijn verankering in de lokale geschiedenis, tussen Gallo-Romeinse erfgoed en middeleeuwse Jacquarische traditie. De restauraties van de 16e en 18e eeuw, hoewel discreet, getuigen van een vroeg verlangen naar behoud, ruim voor de officiële classificatie.

Externe links